Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Amos

1 2 3 4 5 6 7 8 9

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Syn om Israels undergang
7Dette viste Herren Gud meg:
          Se, han skapte gresshopper
          da gresset begynte å vokse etter slåtten.
          Se, det var etterveksten etter kongens slåttonn.
          
   
 2 Da de hadde fortært alt gresset i landet,
          sa jeg: «Tilgi, Herre Gud!
          Hvordan kan Jakob bli stående,
          han som er så liten?»
          
   
 3 Da angret Herren på dette.
          «Det skal ikke skje», sa Herren.
          
   
 4 Dette viste Herren Gud meg:
          Se, Herren Gud kalte ilden til strid.
          Den fortærte det store dypet
          og holdt på å fortære åkrene.
          
   
 5 Jeg sa: «Hold opp, Herre Gud!
          Hvordan kan Jakob bli stående,
          han som er så liten?»
          
   
 6 Da angret Herren på dette:
          «Heller ikke det skal skje», sa Herren Gud.
          
   
 7 Dette viste han meg:
          Se, Herren sto på en loddrett mur,
          i hånden hadde han et blylodd.
          
   
 8 Herren sa til meg:
          «Hva ser du, Amos?»
          Jeg svarte: «Et blylodd.»
          Da sa Herren: «Se, jeg senker loddet
          midt i Israel, mitt folk.
          Jeg vil ikke lenger bære over med det.
          
   
 9 Isaks offerhauger skal legges øde
          og Israels helligdommer i ruiner.
          Jeg vil reise meg med sverd mot Jeroboams hus.»

Amos blir bortvist fra Betel
10 Amasja, presten i Betel, sendte bud til Jeroboam, Israels konge: Amos har fått i stand en sammensvergelse mot deg midt i Israels hus. Landet kan ikke tåle alle ordene hans. 11 For Amos sier:
          «Jeroboam skal dø for sverd
          og Israel drives i eksil,
          bort fra sitt land.»
12 Siden sa Amasja til Amos:
          Du seer, gå din vei, kom deg av sted til Juda!
          Der kan du spise ditt brød,
          der kan du profetere.
          
   
13 I Betel får du ikke lenger profetere,
          for det er en kongelig helligdom,
          et rikstempel.
14 Da tok Amos til orde og sa til Amasja:
          Ikke er jeg profet og ikke profetdisippel.
          Jeg holder husdyr og dyrker fiken.
          
   
15 Men Herren tok meg bort fra saueflokken,
          og Herren sa til meg:
          «Gå og tal profetord til mitt folk Israel!»
          
   
16 Hør nå Herrens ord:
          Du sier: «Ikke tal profetord mot Israel,
          ikke spå mot Isaks hus!»
          
   
17 Derfor sier Herren:
          «Din kone skal være en hore i byen,
          sønnene og døtrene dine skal falle for sverd.
          Jorden din skal deles med målesnor,
          du selv skal dø på uren jord,
          og Israel skal drives i eksil fra sitt land.»
< Forrige kapittelNeste kapittel >

30. september 2022

Dagens bibelord

1. Korintar 15,35–45

Les i nettbibelen

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. ... Vis hele teksten

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. 38Men Gud lèt det få den skapnad som han har vilja, kvart slag korn sin eigen skapnad. 39Ikkje alt kjøt er av same slag. Det er eitt slag kjøt i menneske, eitt i fe, eitt i fugl, eitt i fisk. 40Og det finst himmelske kroppar og jordiske kroppar; ein glans har dei himmelske, ein annan dei jordiske. 41Ein glans har sola, ein annan har månen og ein annan stjernene. Den eine stjerna lyser med klårare glans enn den andre. 42Slik er det òg med oppstoda frå dei døde. Det som blir sådd, er forgjengeleg. Men det som står opp, er uforgjengeleg. 43Det blir sådd i vanære, det står opp i herlegdom. Det blir sådd i vanmakt, det står opp i kraft. 44Det blir sådd ein kropp som hadde sjel, det står opp ein åndeleg kropp.Så visst som det finst ein kropp med sjel, finst det òg ein åndeleg kropp. 45Slik står det skrive: Det første mennesket, Adam, vart til ei levande sjel. Den siste Adam vart ei ånd som gjev liv.