Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Brevet til hebreerne

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

Neste kapittel

Gud har talt gjennom Sønnen
1Mange ganger og på mange måter har Gud i tidligere tider talt til fedrene gjennom profetene.  2 Men nå, i disse siste dager, har han talt til oss gjennom Sønnen. Ham har Gud innsatt som arving over alle ting, for ved ham skapte han verden.  3 Han er utstrålingen av Guds herlighet og bildet av hans vesen, og han bærer alt ved sitt mektige ord. Da han hadde fullført renselsen for våre synder, satte han seg ved Majestetens høyre hånd i det høye.  4 Slik ble han mye større enn englene, for det navnet han har fått i arv, er så mye større enn deres.
Sønnen står over englene
 5 For aldri har Gud sagt til noen engel:
           Du er min Sønn,
           jeg har født deg i dag.
Eller, som det også står:
           Jeg vil være far for ham,
           og han skal være sønn for meg.
 6 Og når han på nytt fører den førstefødte inn i verden, sier han:
           Alle Guds engler skal tilbe ham.
 7 Om englene sier han:
           Han gjør sine engler til vinder,
           sine tjenere til flammende ild.
 8 Men om Sønnen:
           Din trone, Gud, står til evig tid,
           din herskerstav er rettferdighetens septer.
          
   
 9  Du har elsket rettferd og hatet urett.
           Derfor har Gud, din Gud, salvet deg og ikke dine venner
           med gledens olje.
10 Og videre:
           Du, Herre, grunnla jorden i begynnelsen,
           og himmelen er et verk av dine hender.
          
   
11  De skal gå til grunne, men du består.
           De skal alle eldes som klær.
          
   
12  Du ruller dem sammen som en kappe,
           de skiftes ut som klær.
           Men du er den samme,
           dine år tar aldri slutt.
13 Men aldri har han sagt til noen engel:
           Sett deg ved min høyre hånd
           til jeg får lagt dine fiender
           som skammel for dine føtter.
14 Er ikke alle englene ånder i Guds tjeneste, som sendes ut for å hjelpe dem som skal arve frelsen?
Hebr 1,4 viser til Fil 2,9
Hebr 1,6 viser til Sal 97,7
Note: Alle Guds engler skal tilbe ham: >5 Mos 32,43.
Hebr 1,7 viser til Sal 104,4
Note: vinder: kan også oversettes «ånder». Jf. 1,14. >Joh 3,8.
Hebr 1,8 viser til Sal 45,7f
Note: salvet deg: Ved salving ble prester, profeter og konger innviet til sine oppgaver. Messias betyr «Herrens salvede» og var oppr. en tittel på Israels konge.
Neste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»