Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Hosea

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

Forrige kapittelNeste kapittel
7når jeg helbreder Israel,
          da avsløres Efraims skyld
          og Samarias ondskap.
          De farer med svik,
          tyven bryter seg inn,
          røverne herjer på gaten.
          
   
 2 De sier ikke til sitt hjerte
          at jeg husker all deres ondskap.
          Men nå er de omringet av sine gjerninger,
          jeg har dem for øye.
          
   
 3 De gleder kongen med sin ondskap
          og stormennene med sine løgner.
          
   
 4 Alle er de ekteskapsbrytere,
          lik en ovn som er så het
          at bakeren ikke trenger å fyre
          fra deigen er knadd og til den har hevet seg.
          
   
 5 På vår konges dag
          gjør de stormenn syke
          av heten fra vinen.
          Han rekker hånden til spottere.
          
   
 6 Hjertet deres ligner en ovn
          der de ligger på lur.
          Hele natten sover deres vrede,
          om morgenen brenner den som flammende ild.
          
   
 7 Alle er de hete som en ovn,
          de fortærer dommerne sine.
          Alle kongene deres er falt,
          ingen av dem kaller på meg.
          
   
 8 Efraim blander seg med folkene.
          Efraim er blitt en brødleiv som ikke er snudd.
          
   
 9 Fremmede har fortært hans kraft,
          men han vet det ikke.
          Han er alt overstrødd med grått hår,
          men han vet det ikke.
          
   
10 Israels hovmod vitner mot ham,
          men de vender ikke om til Herren sin Gud,
          de søker ham likevel ikke.
          
   
11 Efraim er blitt som en due,
          godtroende og uten forstand.
          De kaller på Egypt, de drar til Assur.
          
   
12 Når de drar,
          kaster jeg nettet mitt over dem,
          jeg drar dem ned som himmelens fugler,
          jeg fanger dem når jeg hører flokken deres.
          
   
13 Ve dem, for de rømte fra meg!
          Død over dem, for de brøt med meg!
          Jeg ville løse dem ut,
          men de talte løgn mot meg.
          
   
14 De roper ikke til meg av hjertet,
          men jamrer seg der de ligger,
          for korn og ny vin risper de seg opp.
          De vender seg bort fra meg.
          
   
15 Jeg lærte dem opp,
          og jeg ga armene deres styrke,
          men de tenkte ut ondt mot meg.
          
   
16 De vender om, men ikke til meg,
          de er blitt som en slakk bue.
          Stormennene deres skal falle for sverd
          på grunn av sin hatefulle tunge.
          Dette fører spott over dem i Egypt.
Hos 7,1 viser til Hos 12,1
Hos 7,2 viser til Hos 5,3
Note: ekteskapsbrytere: mennesker som dyrker andre guder. >2,5. Jf. Jes 57,3.
Hos 7,5 viser til Ordsp 20,1+
Hos 7,11 viser til Hos 5,13+
Hos 7,13 viser til Sal 81,12f
Note: risper … seg opp: rite knyttet til Baal-dyrkelsen, jf. 1 Kong 18,28, eller sørgeskikk, jf. 5 Mos 14,1; Mi 4,14. ▶sørgeskikker.
Hos 7,16 viser til Sal 78,57
Note: men ikke til meg: Betydningen av den hebr. teksten er usikker.
Forrige kapittelNeste kapittel

28. oktober 2021

Dagens Bibelord

2. Korintar 13,5–10

Les i nettbibelen

5Ransak dykk sjølve om de er i trua. Prøv dykk sjølve! Eller kjenner de ikkje at Jesus Kristus er i dykk? Kan det vera at de ikkje står dykkar prøve? 6Men eg håpar de skal skjøna at vi har stått vår prøve. ... Vis hele teksten

5Ransak dykk sjølve om de er i trua. Prøv dykk sjølve! Eller kjenner de ikkje at Jesus Kristus er i dykk? Kan det vera at de ikkje står dykkar prøve? 6Men eg håpar de skal skjøna at vi har stått vår prøve. 7Vi bed til Gud at de ikkje må gjera noko vondt. Ikkje for å visa at vi har stått vår prøve, men for at de skal gjera det som godt er. Så kan det gjerne sjå ut som om vi ikkje står vår prøve. 8For vi maktar ingen ting mot sanninga, berre for sanninga. 9Difor gleder vi oss når vi er veike, berre de er sterke. Og det vi bed om, er at de må nå fram til stadig større mognad. 10Difor skriv eg dette før eg kjem, så eg ikkje skal bli nøydd til å fara strengt fram mot dykk når eg er komen, og bruka den fullmakta Herren har gjeve meg. For den har eg fått for å byggja opp, ikkje for å riva ned.