Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Forkynneren

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Forrige kapittelNeste kapittel

Del det du har
11Kast ditt brød på vannet,
          for med tiden vil du finne det igjen.
          
   
 2 Del det du har, med sju eller åtte;
          for du vet ikke hva slags ulykker
          som kan hende på jorden.
          
   
 3 Når skyene blir fulle av regn,
          øser de det ut over jorden.
          Faller et tre, mot sør eller nord,
          blir det liggende på stedet hvor det falt.
          
   
 4 Den som akter på vinden, får ikke så,
          den som kikker på skyene, får ikke høste.
          
   
 5 Like lite som du vet
          hvordan vinden blåser
          og knoklene dannes i mors liv,
          like lite kan du forstå
          Guds gjerninger, han som gjør alle ting.
          
   
 6 Så ditt såkorn om morgenen,
          og la ikke hånden hvile mot kveld.
          Du vet jo ikke hva som vil lykkes,
          det ene eller det annet,
          eller om begge deler er like gode.

Gled deg
     7 Lyset gjør godt,
          en fryd for øyet er det å se solen.
          
   
 8 Om mennesket får leve i mange år,
          skal han glede seg over dem alle,
          men også tenke på de mørke dager,
          for det blir mange av dem.
          Alt som kommer, er forgjengelig.
          
   
 9 Gled deg, du ungdom, mens du er ung,
          vær glad og fornøyd i livets vår!
          Gå på de veier som hjertet vil,
          følg det som lokker ditt øye!
          Men vit at for alt du gjør,
          vil Gud kreve deg til regnskap.
          
   
10 Få bort det som piner ditt hjerte,
          og det som plager din kropp!
          For barndom og ungdom
          er som et pust.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»