Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel
27Den dagen skal Herren straffe
          med sitt harde og store og sterke sverd
          den flyktende slangen Leviatan,
          den buktende slangen Leviatan.
          Han skal drepe uhyret i havet.

Herren vokter sin vingård
     2 Den dagen skal de si:
          Syng om den herlige vingården!
          
   
 3 Jeg, Herren, vokter den
          og vanner den til alle tider.
          Jeg vokter den dag og natt
          så ingen skal skade den.
          
   
 4 Harm er jeg ikke,
          men om den gir meg torn og tistel,
          vil jeg gå til strid
          og brenne opp alt sammen,
          
   
 5 om den ikke søker vern hos meg
          og slutter fred,
          ja, slutter fred med meg.

Herren samler sitt folk
     6 I dager som kommer, skal Jakob slå rot,
          Israel skal vokse og blomstre
          og fylle jorden med grøde.
          
   
 7 Har han slått dem
          slik han slo den som slo dem?
          Eller ble de drept
          slik de som drepte dem, ble drept?
          
   
 8 Ved å skremme dem opp og jage dem bort
          gikk du i rette med dem.
          Han drev dem bort med sin sterke storm
          på østavindens dag.
          
   
 9 Slik skal Jakobs skyld bli sonet,
          dette er fruktene av at hans synd blir tatt bort:
          Hver alterstein skal bli knust som kalkstein.
          Asjera-stolpene og røkelsesaltrene
          skal ikke bli stående.
          
   
10 Ensom er festningsbyen,
          en folketom boplass, forlatt som en ørken.
          Der beiter kalven,
          den legger seg og eter opp hver kvist.
          
   
11 Når greinene tørker, blir de knekket.
          Kvinner kommer og tenner opp med dem.
          Dette er ikke et folk med forstand.
          Han som laget det, vil ikke forbarme seg,
          han som formet det, vil ikke være nådig.
          
   
12 På den dagen skal Herren slå korn ut av aksene
          fra Storelven til Egypterbekken,
          og dere israelitter skal samles inn én og én.
          
   
13 Den dagen skal de blåse i et stort horn.
          Og de bortkomne i Assur
          og de som er spredt omkring i Egypt,
          skal komme og tilbe Herren
          på det hellige fjell i Jerusalem.
Jes 27,1 viser til Sal 74,14, Jes 51,9, Åp 12,9
Note: Leviatan: stort sjødyr, ofte gudfiendtlig makt. Jf. Job 40,20ff; Sal 74,14. ▶havet.
Jes 27,2 viser til Jes 5,1ff
Jes 27,9 viser til Jes 2,20+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»