Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Når kongen regjerer med rettferd
32Se, med rettferd skal kongen regjere
          og stormenn styre med rett.
          
   
 2 De skal være som et ly mot vinden
          og et skjul mot styrtregn,
          som rennende bekker i tørt land,
          som skyggen av en mektig klippe
          på utpint jord.
          
   
 3 Seende øyne blir ikke blinde,
          hørende ører skal lytte.
          
   
 4 Tankeløse hjerter skal lære å forstå,
          stammende tunger skal tale lett og klart.
          
   
 5 Dåren skal ikke lenger kalles stormann
          og kjeltringen ikke kalles fornem.
          
   
 6 For dåren taler dårskap,
          hans hjerte volder ondt:
          Han gjør gudløs gjerning,
          taler galt om Herren,
          lar den sultne savne mat
          og den tørste mangle drikke.
          
   
 7 Kjeltringens våpen er onde.
          Han legger skamløse planer,
          vil skade de hjelpeløse med løgn
          når den fattige taler sin sak.
          
   
 8 Men stormannen legger store planer.
          Han står fast på det som er stort.

Før frelsestiden kommer
     9 Sorgløse kvinner, stå opp, hør min røst!
          Trygge døtre, lytt til mitt ord!
          
   
10 I dager og år skal dere skjelve, dere trygge.
          For vinhøsten slår feil,
          frukthøsten kommer ikke.
          
   
11 Skjelv, dere sorgløse,
          skjelv, dere trygge!
          Kle dere nakne,
          bind sekkestrie om hoftene!
          
   
12 De klager over brystene,
          over de herlige åkrene,
          over de fruktbare vinstokkene,
          
   
13 over mitt folks jord,
          der torn og tistel skyter opp,
          ja, over hvert lykkelig hus
          i den jublende byen.
          
   
14 For borgen er oppgitt
          og den larmende byen forlatt.
          Haug og vakttårn er for alltid
          blitt gjemmesteder
          der villesler gleder seg
          og buskaper beiter,
          
   
15 helt til Ånd blir øst ut over oss
          fra det høye.
          Da skal ørkenen bli til en frukthage,
          og en frukthage skal regnes som skog.
          
   
16 I ørkenen skal retten slå seg ned,
          i frukthagen skal rettferdighet bo.
          
   
17 Da skal rettferds verk være fred,
          rettferds gjerning trygghet og ro
          til evig tid.
          
   
18 Mitt folk skal bo på en fredelig boplass,
          i trygge hjem og på sikre hvilesteder.
          
   
19 Skogen skal felles og falle,
          byen skal synke i dypet.
          
   
20 Salige er dere
          som sår ved alle vann,
          og som lar okse og esel
          gå fritt omkring.
Jes 32,7 viser til Sal 10,2-7ff
Jes 32,9 viser til Jes 3,16ff, Am 4,1ff
Note: sekkestrie: >15,3.
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»