Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Et nådens år fra Herren
61Herren Guds ånd er over meg,
          for Herren har salvet meg.
          Han har sendt meg
          for å forkynne et godt budskap for hjelpeløse,
          for å forbinde dem som har et knust hjerte,
          rope ut frihet for dem som er i fangenskap,
          og frigjøring for dem som er bundet,
          
   
 2 for å rope ut et nådens år fra Herren
          og en hevnens dag fra vår Gud,
          for å trøste alle som sørger,
          
   
 3 og gi de sørgende i Sion
          turban i stedet for aske,
          gledens olje i stedet for sorg,
          lovsangs drakt i stedet for motløs ånd.
          De skal kalles Rettferds eiketrær
          som Herren har plantet
          for å vise sin herlighet.
          
   
 4 De skal bygge opp igjen gamle ruiner
          og gjenreise det som før lå øde,
          de skal fornye ruinbyene
          som lå øde fra slekt til slekt.
          
   
 5 Fremmede skal stå
          og gjete småfeet for dere,
          utlendinger skal være bønder
          og vindyrkere for dere.
          
   
 6 Men dere skal kalles Herrens prester.
          Tjenere for vår Gud skal dere hete.
          Dere skal spise av folkenes rikdom
          og overta deres prakt.
          
   
 7 Før hadde dere dobbel skam og vanære.
          Nå skal de juble over sin del.
          Derfor skal de ha dobbel arv i landet,
          evig glede skal de få.
          
   
 8 For jeg er Herren, som elsker rett
          og hater ran og urett.
          I troskap gir jeg dem lønn
          og slutter en evig pakt med dem.
          
   
 9 Deres ætt skal bli kjent blant folkeslagene,
          etterkommerne deres blant folkene.
          Alle som ser dem, skal forstå
          at de er en ætt som Herren velsigner.
          
   
10 Jeg gleder meg i Herren,
          min sjel jubler over min Gud.
          For han har kledd meg i frelsens klær
          og svøpt meg i rettferdighets kappe
          lik en brudgom som setter på seg prestelig turban,
          lik en brud som pynter seg med smykker.
          
   
11 For som jorden lar spirene vokse,
          som en hage lar frøene gro,
          slik skal Herren Gud
          la rettferdighet og lovsang
          spire fram for alle folkeslag.
Jes 61,5 viser til Jes 14,1f
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»