Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Job

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Bildad: Spør fedrene
8Da tok Bildad fra Sjuah til orde og sa:
          
   
 2 Hvor lenge vil du tale slik
          med ord som en mektig vind?
          
   
 3 Tror du at Gud forvrenger retten,
          at Den veldige fordreier rettferdigheten?
          
   
 4 Hvis dine barn synder mot ham,
          så gir han dem i syndens vold.
          
   
 5 Men om du søker Gud
          og ber Den veldige om nåde,
          
   
 6 om du er ren og rettskaffen,
          så vil han våke over deg
          og gjenreise din rettferds bolig.
          
   
 7 Din begynnelse var liten,
          men slutten blir stor.
          
   
 8 Spør tidligere slekter,
          hold fast på det fedrene fant.
          
   
 9 For vi er fra i går, vi vet ingen ting.
          Som en skygge er våre dager på jorden.
          
   
10 Men fedrene vil lære deg og tale til deg,
          føre fram ord fra sitt hjerte.
          
   
11 Vokser vel papyrus hvor det ikke er myrlendt,
          blir sivet stort der det ikke er vann?
          
   
12 Mens det står grønt og uskåret,
          visner det, før alt annet gress.
          
   
13 Slik går det med alle som glemmer Gud.
          Håpet går under for den som er ugudelig.
          
   
14 Hans trygghet henger i tynne tråder,
          han setter sin lit til spindelvev.
          
   
15 Han støtter seg til eget hus, men det holder ikke;
          han klamrer seg til det, men det blir ikke stående.
          
   
16 Frodig står han i solen,
          brer greinene ut over hagen sin.
          
   
17 Men hans røtter slynger seg inn i en steinrøys,
          de kikker fram mellom steiner.
          
   
18 Hvis han rives vekk fra sitt sted,
          kjenner det ham ikke: «Jeg har aldri sett deg.»
          
   
19 Slik er gleden på hans vei,
          før den neste gror opp av støvet.
          
   
20 Se, Gud avviser ikke den fromme
          og gir ikke styrke til ugjerningsmenn.
          
   
21 Han vil på ny fylle din munn med latter,
          legge jubelrop på dine lepper.
          
   
22 De som hater deg, må kle seg i skam,
          de lovløses telt blir borte.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

30. september 2022

Dagens bibelord

1. Korintar 15,35–45

Les i nettbibelen

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. ... Vis hele teksten

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. 38Men Gud lèt det få den skapnad som han har vilja, kvart slag korn sin eigen skapnad. 39Ikkje alt kjøt er av same slag. Det er eitt slag kjøt i menneske, eitt i fe, eitt i fugl, eitt i fisk. 40Og det finst himmelske kroppar og jordiske kroppar; ein glans har dei himmelske, ein annan dei jordiske. 41Ein glans har sola, ein annan har månen og ein annan stjernene. Den eine stjerna lyser med klårare glans enn den andre. 42Slik er det òg med oppstoda frå dei døde. Det som blir sådd, er forgjengeleg. Men det som står opp, er uforgjengeleg. 43Det blir sådd i vanære, det står opp i herlegdom. Det blir sådd i vanmakt, det står opp i kraft. 44Det blir sådd ein kropp som hadde sjel, det står opp ein åndeleg kropp.Så visst som det finst ein kropp med sjel, finst det òg ein åndeleg kropp. 45Slik står det skrive: Det første mennesket, Adam, vart til ei levande sjel. Den siste Adam vart ei ånd som gjev liv.