Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Job

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42

Forrige kapittelNeste kapittel

Sofar: De onde jubler en kort tid
20Da tok Sofar fra Naama til orde og sa:
          
   
 2 Igjen og igjen får jeg opprivende tanker,
          de gjør meg urolig.
          
   
 3 Vel må jeg lytte til refs og hån,
          men min forstands kraft gir meg svar.
          
   
 4 Du vet at slik har det alltid vært,
          helt siden mennesket ble satt på jorden;
          
   
 5 de urettferdige jubler en kort tid,
          den ugudelige gleder seg et øyeblikk.
          
   
 6 Om hans hovmod hever seg himmelhøyt
          og hodet når til skyene,
          
   
 7 går han likevel til grunne som skitt.
          De som så ham, spør: «Hvor er han?»
          
   
 8 Som en drøm flyr han bort, de finner ham ikke.
          Han forsvinner som et syn om natten.
          
   
 9 Øyet som så, ser ham ikke lenger,
          han er ikke på sitt hjemsted.
          
   
10 Barna hans må søke godvilje hos fattige;
          med egne hender må han gi rikdommen tilbake.
          
   
11 Ungdomskraften som fylte beina,
          hviler nå med ham i støvet.
          
   
12 Ondskapen er søt i hans munn,
          han gjemmer den under tungen.
          
   
13 Han smatter på den uten å svelge,
          trykker den mot ganen.
          
   
14 Men maten omdannes i magen,
          blir ormegift i hans indre.
          
   
15 Rikdommen han slukte, kaster han opp.
          Gud driver den ut av magen.
          
   
16 Han suger slangegift,
          hoggormens tunge dreper ham.
          
   
17 Aldri får han se bekker
          eller elver som flyter med honning og rømme.
          
   
18 Maten han har strevd for, vil ut,
          han får den ikke ned.
          Han har ingen glede av rikdommen han vant.
          
   
19 For han knuste fattige og lot dem ligge,
          han røvet til seg hus han ikke hadde bygd.
          
   
20 Han finner ingen ro i sitt indre;
          han kan ikke redde det han har så kjært.
          
   
21 Ingen ting unnslipper fråtsingen,
          derfor varer ikke hans velstand.
          
   
22 I hans store overflod blir det trangt,
          ulykken rammer, med full kraft.
          
   
23 For riktig å fylle magen hans
          sender Gud sin brennende vrede
          og lar det regne over ham med kjøtt.
          
   
24 Han flykter fra våpen av jern,
          men såres av en bronsebue.
          
   
25 Han trekker pilen ut av ryggen,
          drar den blanke spissen ut av galleblæren.
          Redsel kommer over ham.
          
   
26 Stummende mørke skjuler ham.
          En ild som ingen puster til, fortærer ham.
          Ulykken rammer dem som er igjen i hans telt.
          
   
27 Himmelen avdekker hans skyld,
          jorden reiser seg mot ham.
          
   
28 Avlingen han fikk i hus, føres bort,
          skylles vekk på Guds vredesdag.
          
   
29 Slik er skjebnen et urettferdig menneske får av Gud,
          arven som Gud har bestemt.
Forrige kapittelNeste kapittel

25. juni 2021

Dagens Bibelord

Jeremia 23,16–24

Les i nettbibelen

16Så seier Herren over hærskarane: Høyr ikkje på orda til dei profetane som profeterer for dykk! Dei gjer dykk tomme, dei fortel om syn frå eige hjarte og ikkje frå Herrens munn. ... Vis hele teksten

16Så seier Herren over hærskarane: Høyr ikkje på orda til dei profetane som profeterer for dykk! Dei gjer dykk tomme, dei fortel om syn frå eige hjarte og ikkje frå Herrens munn. 17Dei seier til dei som foraktar meg: « Herren seier: De skal ha fred», og til alle som følgjer sitt eigenrådige hjarte: «Ikkje noko vondt skal koma over dykk.» 18Men kven har vore med i Herrens råd og sett og høyrt hans ord? Kven lytta til hans ord og lydde det? 19Sjå, Herrens storm, hans harme, bryt ut! Stormen kvervlar over hovuda på dei urettferdige. 20Herrens vreide legg seg ikkje før han har sett i verk og fullført planane i sitt hjarte. I dagar som kjem, skal de forstå fullt ut. 21Eg har ikkje sendt profetane, men dei spring, eg har ikkje tala til dei, men dei profeterer. 22Om dei hadde vore med i mitt råd, kunne dei ha late folket mitt få høyra mine ord og fått dei til å venda om frå sine vonde vegar og gjerningar. 23Er eg ein gud som er nær, seier Herren, og ikkje ein gud langt borte? 24Kan nokon gøyma seg på hemmelege stader så eg ikkje ser han? seier Herren. Fyller ikkje eg både himmel og jord? seier Herren.