Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
25Av David.
        
          א Herre, jeg løfter min sjel til deg.
          
   
 2 ב Min Gud, til deg setter jeg min lit.
          La meg ikke bli til skamme,
          la ikke fienden fryde seg over meg!
          
   
 3 ג For ingen som setter sitt håp til deg, skal bli til skamme,
          til skamme blir de troløse, med sine tomme hender.
          
   
 4 ד Herre, la meg kjenne dine veier.
          Lær meg dine stier!
          
   
 5 ה La meg få vandre i din sannhet,
          lær meg, for du er Gud, min frelser!
          Til deg setter jeg alltid mitt håp.
          
   
 6 ז Herre, tenk på din barmhjertighet og kjærlighet,
          som er fra evig tid.
          
   
 7 ח Tenk ikke på min ungdoms feiltrinn og synder!
          Tenk på meg i din miskunn, Herre, for du er god.
          
   
 8 ט Herren er god og rettskaffen,
          derfor viser han syndere veien.
          
   
 9 י Han lar de hjelpeløse ferdes rett
          og lærer dem sin vei.
          
   
10 כ Alle Herrens stier er miskunn og troskap
          mot dem som holder hans pakt og hans bud.
          
   
11 ל For ditt navns skyld, Herre,
          tilgi min synd, for den er stor!
          
   
12 מ Hver den som frykter Herren,
          lærer av ham den vei han skal velge.
          
   
13 נ Selv skal han leve i lykke,
          og hans ætt skal arve landet.
          
   
14 ס Herren taler fortrolig med dem som frykter ham,
          han gjør dem kjent med sin pakt.
          
   
15 ע Mine øyne er alltid vendt mot Herren,
          for han drar mine føtter ut av garnet.
          
   
16 פ Vend deg til meg og vær meg nådig,
          for jeg er ensom og hjelpeløs.
          
   
17 צ Ta bort det som tynger mitt hjerte,
          før meg ut av mine trengsler!
          
   
18 Se min nød og mitt strev
          og tilgi all min synd!
          
   
19 ר Se mine fiender, de er mange.
          De hater meg med et nådeløst hat.
          
   
20 ש Bevar mitt liv og berg meg,
          la meg ikke bli til skamme,
          for jeg søker tilflukt hos deg.
          
   
21 ת La uskyld og rettsinn verne meg,
          for jeg setter mitt håp til deg!
          
   
22 Gud, fri Israel ut
          fra alle deres trengsler!
Note: Sal 25 er en alfabetsalme, hvert vers begynner med en ny bokstav i det hebr. alfabetet.
Sal 25,19 viser til Sal 3,2+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»