Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salomos ordspråk

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

< Forrige kapittelNeste kapittel >
19Bedre å være fattig og hel i sin ferd
          enn en dåre med falske lepper.
          
   
 2 Iver uten kunnskap er av det onde,
          den som har hastverk, trår feil.
          
   
 3 Egen dumhet fører mennesket til fall,
          men hjertet raser mot Herren.
          
   
 4 Rikdom skaffer mange venner,
          men den fattige mister den vennen han har.
          
   
 5 Falske vitner slipper ikke straff,
          de som farer med løgn, går ikke fri.
          
   
 6 Mange smisker for storfolk,
          alle er venner med den som gir gaver.
          
   
 7 Den fattige foraktes av alle sine slektninger,
          til og med vennene hans holder seg borte.
          Han vil vinne dem med ord, men de kommer ikke.
          
   
 8 Den som skaffer seg innsikt, har livet kjært,
          den som tar vare på forstand, finner det gode.
          
   
 9 Falske vitner slipper ikke straff,
          den som farer med løgn, går til grunne.
          
   
10 Det passer ikke for dåren å leve i overflod,
          enda mindre for slaven å herske over fyrster.
          
   
11 Forstand gjør mennesket sen til vrede,
          det setter sin ære i å bære over med feiltrinn.
          
   
12 Kongens sinne er som løvens brøl,
          hans velvilje er som dugg over gresset.
          
   
13 En tåpelig sønn er en ulykke for sin far;
          kvinnetrette er som stadig takdrypp.
          
   
14 Hus og eiendom er arv fra fedrene,
          en forstandig kone er en gave fra Herren.
          
   
15 Latskap dysser i søvn,
          den som er doven, må sulte.
          
   
16 Den som tar vare på budet, tar vare på livet,
          den som ikke bryr seg om hvor han går, må dø.
          
   
17 Den som hjelper den fattige, låner til Herren,
          som vil lønne ham for det han har gjort.
          
   
18 Vær streng mot din sønn, for det er ennå håp,
          men bli ikke så ivrig at du tar livet av ham.
          
   
19 Den som lar harmen ta makten, må bære straffen;
          vil du berge ham, må du gjøre det igjen og igjen.
          
   
20 Lytt til råd og ta imot formaning,
          så blir du vis til slutt.
          
   
21 Det er mange tanker i menneskehjertet,
          men det er Herrens vilje som skjer.
          
   
22 Troskap er det en ønsker av et menneske;
          bedre å være fattig enn en løgner.
          
   
23 Å frykte Herren gir liv,
          mett kan en gå til nattens hvile
          og være trygg for det onde.
          
   
24 Den late stikker hånden i fatet,
          men får den ikke opp til munnen engang.
          
   
25 Slå spotteren, så blir den vettløse klok,
          vis den forstandige til rette, så får han større innsikt.
          
   
26 Den som plyndrer sin far, kaster ut sin mor.
          En slik sønn bringer spott og skam.
          
   
27 Hold opp med å høre på formaning, min sønn,
          om du vil vike fra kunnskapens ord!
          
   
28 Et ondsinnet vitne håner retten,
          lovløses munn sluker ondskap.
          
   
29 Straff er fastsatt for spotterne,
          og pryl for dårenes rygg.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

30. september 2022

Dagens bibelord

1. Korintar 15,35–45

Les i nettbibelen

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. ... Vis hele teksten

35Men no kunne nokon seia: «Korleis står dei døde opp? Kva slag kropp har dei?» 36Å, uvituge menneske! Det du sår, gjev ikkje nytt liv utan at det døyr. 37Og det du sår, er ikkje det akset som veks opp, men eit nake korn, anten det er av kveite eller av anna såkorn. 38Men Gud lèt det få den skapnad som han har vilja, kvart slag korn sin eigen skapnad. 39Ikkje alt kjøt er av same slag. Det er eitt slag kjøt i menneske, eitt i fe, eitt i fugl, eitt i fisk. 40Og det finst himmelske kroppar og jordiske kroppar; ein glans har dei himmelske, ein annan dei jordiske. 41Ein glans har sola, ein annan har månen og ein annan stjernene. Den eine stjerna lyser med klårare glans enn den andre. 42Slik er det òg med oppstoda frå dei døde. Det som blir sådd, er forgjengeleg. Men det som står opp, er uforgjengeleg. 43Det blir sådd i vanære, det står opp i herlegdom. Det blir sådd i vanmakt, det står opp i kraft. 44Det blir sådd ein kropp som hadde sjel, det står opp ein åndeleg kropp.Så visst som det finst ein kropp med sjel, finst det òg ein åndeleg kropp. 45Slik står det skrive: Det første mennesket, Adam, vart til ei levande sjel. Den siste Adam vart ei ånd som gjev liv.