Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Sakarja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

Forrige kapittelNeste kapittel

Femte syn: lysestaken og oliventrærne
4Engelen som talte med meg, vekket meg på nytt, som når man vekkes av søvnen.  2 Han sa: «Hva ser du?» Jeg svarte: «Jeg ser en lysestake av rent gull, med en skål øverst. Den har sju lamper. Lampene har sju rør til veken, til lampene øverst.  3 To oliventrær står ved siden av staken, ett til høyre for skålen og ett til venstre.»  4 Jeg tok til orde og spurte engelen som talte med meg: «Hva er dette, herre?»  5 Engelen som talte med meg, svarte: «Vet du ikke hva dette er?» Jeg sa: «Nei, herre.»  6 Da svarte han:
        
          Dette er Herrens ord til Serubabel:
          Ikke ved makt og ikke ved kraft,
          men ved min Ånd,
          sier Herren over hærskarene.
          
   
 7 Hvem er vel du, store fjell?
          Foran Serubabel skal du bli til en slette.
          Han skal føre fram sluttsteinen under jubelrop:
          «Nåde, nåde være med den!»
        
 8 Herrens ord kom til meg:
          
   
 9 Serubabels hender har lagt grunnen til dette huset,
          og hans hender skal fullføre det.
          Da skal du kjenne
          at Herren over hærskarene har sendt meg til dere.
          
   
10 For de som viste forakt
          den dagen det begynte i det små,
          skal glede seg når de får se
          blysteinen i Serubabels hånd.
          – De sju, det er Herrens øyne
          som farer over hele jorden.
        
11 Da tok jeg til orde og spurte ham: «Hva betyr de to oliventrærne som står til høyre og til venstre for lysestaken?» 12 Jeg tok til orde for andre gang og spurte: «Hva betyr de to olivenkvistene ved siden av de to gullrørene som leder den gylne oljen ned fra dem?» 13 Han sa: «Vet du ikke hva dette er?» Jeg svarte: «Nei, herre.» 14 Da sa han: «Dette er de to som er salvet med fin olje, de som står foran hele jordens herre.»
Note: To oliventrær: bilde på de to lederne som er Guds salvede: Josva og Serubabel. Jf. v. 14.
Sak 4,9 viser til Sak 2,13
Sak 4,14 viser til Åp 11,4
Note: de to: >v. 3.
Forrige kapittelNeste kapittel

01. august 2021

Dagens Bibelord

Matteus 18,21–35

Les i nettbibelen

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! ... Vis hele teksten

21Då gjekk Peter fram til Jesus og spurde: «Herre, kor mange gonger skal bror min kunna synda mot meg og eg likevel tilgje han? Så mykje som sju gonger?» 22Jesus svara: «Ikkje sju gonger, seier eg deg, men sytti gonger sju! 23Difor kan himmelriket liknast med ein konge som ville gjera opp rekneskapen med tenarane sine. 24Då han tok til med oppgjeret, førte dei fram for han ein som var skuldig ti tusen talentar. 25Han hadde ikkje noko å betala med, og herren baud at han skulle seljast, både han og kona hans og borna og alt han eigde, så gjelda kunne betalast. 26Men tenaren fall på kne for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg alt saman.’ 27Herren fekk inderleg medkjensle med han, sleppte han fri og ettergav han skulda. 28Då tenaren kom ut, møtte han ein medtenar som skulda han hundre denarar. Han greip medtenaren, tok strupetak på han og sa: ‘Betal det du skuldar!’ 29Medtenaren fall ned for han og bad: ‘Ver tolmodig med meg, så skal eg betala deg.’ 30Men han ville ikkje. Han gjekk av stad og sette medtenaren sin i fengsel; der skulle han sitja til han hadde betalt skulda. 31Då dei andre tenarane såg det som hende, vart dei svært sorgfulle. Dei gjekk til herren sin og fortalde han alt som var hendt. 32Då kalla herren tenaren til seg att og sa til han: ‘Du vonde tenar! Heile skulda ettergav eg deg fordi du bad meg om det. 33Skulle ikkje du òg ha vist miskunn mot medtenaren din, slik eg viste miskunn mot deg?’ 34Og herren vart sint og overgav tenaren til fangevaktarar som skulle mishandla han til han hadde betalt heile skulda. 35Slik skal Far min i himmelen gjera med kvar ein av dykk som ikkje av hjartet tilgjev bror sin.»