Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 122
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
122En sang ved festreisene. Av David.
        
          Jeg ble glad da de sa til meg:
          «Vi vil gå til Herrens hus.»
          
   
 2 Våre føtter står
          i dine porter, Jerusalem.
          
   
 3 Jerusalem, du er bygd
          som en hel og samlet by!
          
   
 4 Dit drar stammene opp,
           Herrens stammer!
        
          Det er en lov for Israel
          å prise Herrens navn.
          
   
 5 Ja, der står troner for dommere,
          troner for Davids hus.
          
   
 6 Be om fred for Jerusalem!
          Må de som elsker deg, leve trygt!
          
   
 7 Må fred råde innenfor dine voller,
          trygghet i dine borger!
          
   
 8 For mine brødres og venners skyld
          vil jeg si: «Fred over deg!»
          
   
 9 For tempelets skyld,
           Herren vår Guds hus,
          vil jeg ønske deg det gode.
Sal 122,5 viser til 5 Mos 17,8ff
Note : troner for dommere: Jerusalem var sentrum for landets rettsvesen.
Forrige kapittelNeste kapittel

04. mars 2021

Dagens Bibelord

2. Korintar 12,7–10

Les i nettbibelen

7Og for at eg ikkje skal gjera meg stor av dei høge openberringane, har eg fått ein torn i kroppen, ein Satans engel som skal slå meg, så eg ikkje skal bli hovmodig. 8Om denne bad eg Herren tre gonger at han måtte vika frå meg. ... Vis hele teksten

7Og for at eg ikkje skal gjera meg stor av dei høge openberringane, har eg fått ein torn i kroppen, ein Satans engel som skal slå meg, så eg ikkje skal bli hovmodig. 8Om denne bad eg Herren tre gonger at han måtte vika frå meg. 9Men Herren sa til meg: «Min nåde er nok for deg, for krafta blir fullenda i veikskap.» Difor vil eg helst vera stolt av veikskapen min, så Kristi kraft kan bu i meg. 10Og difor er eg, for Kristi skuld, glad når eg er veik, når eg blir mishandla, når eg er i naud, i forfølging og i angst. For når eg er veik, då er eg sterk.