Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 136
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
136Pris Herren, for han er god, evig varer hans miskunn.
          
   
 2 Pris ham som er Gud over alle guder, evig varer hans miskunn.
          
   
 3 Pris ham som er Herre over alle herrer, evig varer hans miskunn.
          
   
 4 Han alene gjør store under, evig varer hans miskunn.
          
   
 5 Han skapte himmelen med forstand, evig varer hans miskunn.
          
   
 6 Han bredte jorden ut over vannet, evig varer hans miskunn.
          
   
 7 Han skapte de store lysene, evig varer hans miskunn,
          
   
 8 solen til å herske over dagen, evig varer hans miskunn,
          
   
 9 månen og stjernene til å herske over natten, evig varer hans miskunn.
          
   
10 Han slo de førstefødte i Egypt, evig varer hans miskunn,
          
   
11 og førte Israel ut derfra, evig varer hans miskunn,
          
   
12 med sterk hånd og utstrakt arm, evig varer hans miskunn.
          
   
13 Han kløvde Sivsjøen i to, evig varer hans miskunn,
          
   
14 førte Israel tvers igjennom, evig varer hans miskunn,
          
   
15 og styrtet farao og hans hær ut i Sivsjøen, evig varer hans miskunn.
          
   
16 Han førte sitt folk i ørkenen, evig varer hans miskunn.
          
   
17 Han slo store konger, evig varer hans miskunn,
          
   
18 drepte veldige konger, evig varer hans miskunn,
          
   
19 amorittenes konge Sihon, evig varer hans miskunn,
          
   
20 kong Og i Basan, evig varer hans miskunn,
          
   
21 og ga deres land til eiendom, evig varer hans miskunn,
          
   
22 til eiendom for Israel, sin tjener, evig varer hans miskunn.
          
   
23 Han tenkte på oss da vi var fornedret, evig varer hans miskunn,
          
   
24 og rev oss ut av våre fienders vold, evig varer hans miskunn.
          
   
25 Han gir mat til alt som lever, evig varer hans miskunn.
          
   
26 Pris Gud i himmelen, evig varer hans miskunn.
Sal 136,6 viser til Sal 24,2+
Sal 136,17 viser til Sal 135,10ff+
Forrige kapittelNeste kapittel

17. januar 2021

Dagens Bibelord

Johannes 4,4–26

Les i nettbibelen

4Han måtte dra gjennom Samaria, 5og der kom han til ein by som heiter Sykar. Byen ligg nær det jordstykket som Jakob gav Josef, son sin. 6Der var Jakobskjelda. Jesus var sliten etter reisa og sette seg ned attmed kjelda. Det var omkring den sjette timen. ... Vis hele teksten

4Han måtte dra gjennom Samaria, 5og der kom han til ein by som heiter Sykar. Byen ligg nær det jordstykket som Jakob gav Josef, son sin. 6Der var Jakobskjelda. Jesus var sliten etter reisa og sette seg ned attmed kjelda. Det var omkring den sjette timen. 7Då kjem det ei samaritansk kvinne og vil henta vatn. Jesus seier til henne: «Gjev meg noko å drikka.» 8For læresveinane hans hadde gått inn i byen for å kjøpa mat. 9«Korleis har det seg», seier kvinna, «at du som er jøde, bed meg, ei samaritansk kvinne, om drikke?» For jødar held seg ikkje saman med samaritanar. 10Jesus svara: «Om du hadde kjent Guds gåve og visst kven det er som bed deg om drikke, så hadde du bede han, og han hadde gjeve deg levande vatn.» 11«Herre», sa kvinna, «du har ikkje noko å dra opp vatn med, og brønnen er djup. Så kvar får du det levande vatnet frå? 12Du er vel ikkje større enn Jakob, stamfaren vår, som gav oss brønnen og sjølv drakk av han, både han, sønene hans og buskapen hans?» 13Jesus svara: «Den som drikk av dette vatnet, blir tørst att. 14Men den som drikk av det vatnet eg vil gje, skal aldri meir tørsta. For det vatnet eg vil gje, blir til ei kjelde i han med vatn som bryt fram og gjev evig liv.» 15Kvinna seier til han: «Herre, gjev meg det vatnet, så eg ikkje blir tørst meir og ikkje treng koma hit og henta opp vatn.» 16Då sa Jesus til henne: «Gå og hent mannen din og kom tilbake hit.» 17«Eg har ingen mann», svara kvinna. «Du har rett når du seier at du ikkje har nokon mann», sa Jesus. 18«For du har hatt fem menn, og han du no har, er ikkje din mann. Det er sant, det du sa.» 19«Herre, eg ser at du er ein profet», sa kvinna. 20«Fedrane våre tilbad Gud på dette fjellet, men de seier at Jerusalem er den staden der ein skal tilbe.» 21Jesus seier til henne: «Tru meg, kvinne, den timen kjem då det verken er på dette fjellet eller i Jerusalem de skal tilbe Far. 22De tilbed det de ikkje kjenner; vi tilbed det vi kjenner, for frelsa kjem frå jødane. 23Men den timen kjem, ja, han er alt komen, då dei sanne tilbedarane skal tilbe Far i ånd og sanning. For slike tilbedarar vil Far ha. 24Gud er ånd, og dei som tilbed han, må tilbe i ånd og sanning.» 25Kvinna seier til han: «Eg veit at Messias kjem», – Messias er det same som Kristus – «og når han kjem, skal han fortelja oss alt.» 26Jesus seier til henne: «Det er eg, eg som snakkar med deg.»