Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 49
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
49Til korlederen. Av Korah-sangerne. En salme.
          
   
 2 Hør dette, alle folk,
          lytt, alle som bor i verden,
          
   
 3 høy og lav, rik og fattig!
          
   
 4 Min munn taler visdom,
          det hjertet tenker, er forstand.
          
   
 5 Jeg vil vende mitt øre til visdomsord,
          tyde min gåte til klangen fra lyren.
          
   
 6 Hvorfor frykte i onde dager,
          når jeg omringes av svikeres ondskap?
          
   
 7 De setter sin lit til sitt gods
          og skryter av sin store rikdom.
          
   
 8 Ingen kan kjøpe fri en bror,
          ingen kan gi Gud løsepenger for ham.
          
   
 9 Det er kostbart å kjøpe livet hans fri,
          det må en oppgi for alltid.
          
   
10 Kunne han vel leve evig
          og aldri se graven?
          
   
11 Selv vismenn dør, det kan alle se,
          med dårer og uforstandige går de til grunne.
          De etterlater sitt gods til andre.
          
   
12 Graven blir deres hjem for evig,
          en bolig fra slekt til slekt,
          de som samlet seg jord i sitt eget navn.
          
   
13 Med all sin prakt
          kan mennesket ikke bestå.
          Det ligner dyrene som må dø.
          
   
14 Slik går det med dem som stoler på seg selv,
          og med dem som følger etter
          og gleder seg over det de sier.
          
   
15 Som sauer drar de mot dødsriket,
          døden er deres gjeter.
          De rettskafne skal herske over dem
          når morgenen gryr.
          Skikkelsen tæres bort,
          i dødsriket skal de ha sin bolig.
          
   
16 Men Gud vil kjøpe meg fri fra dødsrikets grep,
          for han vil ta meg til seg.
          
   
17 Vær ikke redd når noen blir rik,
          når velstanden øker i hans hus.
          
   
18 For når han dør,
          får han ingenting med,
          velstanden følger ham ikke i graven.
          
   
19 Han priser seg lykkelig her i livet:
          «Folk roser deg, for du gjør det godt.»
          
   
20 Likevel går han til sine fedre,
          til dem som aldri mer får se lys.
          
   
21 Med all sin prakt
          kan mennesket ikke forstå,
          det er lik dyrene som må dø.
Note : Graven … for evig: eller «I sitt indre tenker de at husene deres skal stå for evig».
Sal 49,18 viser til Sal 39,7+
Forrige kapittelNeste kapittel

17. januar 2021

Dagens Bibelord

Johannes 4,4–26

Les i nettbibelen

4Han måtte dra gjennom Samaria, 5og der kom han til ein by som heiter Sykar. Byen ligg nær det jordstykket som Jakob gav Josef, son sin. 6Der var Jakobskjelda. Jesus var sliten etter reisa og sette seg ned attmed kjelda. Det var omkring den sjette timen. ... Vis hele teksten

4Han måtte dra gjennom Samaria, 5og der kom han til ein by som heiter Sykar. Byen ligg nær det jordstykket som Jakob gav Josef, son sin. 6Der var Jakobskjelda. Jesus var sliten etter reisa og sette seg ned attmed kjelda. Det var omkring den sjette timen. 7Då kjem det ei samaritansk kvinne og vil henta vatn. Jesus seier til henne: «Gjev meg noko å drikka.» 8For læresveinane hans hadde gått inn i byen for å kjøpa mat. 9«Korleis har det seg», seier kvinna, «at du som er jøde, bed meg, ei samaritansk kvinne, om drikke?» For jødar held seg ikkje saman med samaritanar. 10Jesus svara: «Om du hadde kjent Guds gåve og visst kven det er som bed deg om drikke, så hadde du bede han, og han hadde gjeve deg levande vatn.» 11«Herre», sa kvinna, «du har ikkje noko å dra opp vatn med, og brønnen er djup. Så kvar får du det levande vatnet frå? 12Du er vel ikkje større enn Jakob, stamfaren vår, som gav oss brønnen og sjølv drakk av han, både han, sønene hans og buskapen hans?» 13Jesus svara: «Den som drikk av dette vatnet, blir tørst att. 14Men den som drikk av det vatnet eg vil gje, skal aldri meir tørsta. For det vatnet eg vil gje, blir til ei kjelde i han med vatn som bryt fram og gjev evig liv.» 15Kvinna seier til han: «Herre, gjev meg det vatnet, så eg ikkje blir tørst meir og ikkje treng koma hit og henta opp vatn.» 16Då sa Jesus til henne: «Gå og hent mannen din og kom tilbake hit.» 17«Eg har ingen mann», svara kvinna. «Du har rett når du seier at du ikkje har nokon mann», sa Jesus. 18«For du har hatt fem menn, og han du no har, er ikkje din mann. Det er sant, det du sa.» 19«Herre, eg ser at du er ein profet», sa kvinna. 20«Fedrane våre tilbad Gud på dette fjellet, men de seier at Jerusalem er den staden der ein skal tilbe.» 21Jesus seier til henne: «Tru meg, kvinne, den timen kjem då det verken er på dette fjellet eller i Jerusalem de skal tilbe Far. 22De tilbed det de ikkje kjenner; vi tilbed det vi kjenner, for frelsa kjem frå jødane. 23Men den timen kjem, ja, han er alt komen, då dei sanne tilbedarane skal tilbe Far i ånd og sanning. For slike tilbedarar vil Far ha. 24Gud er ånd, og dei som tilbed han, må tilbe i ånd og sanning.» 25Kvinna seier til han: «Eg veit at Messias kjem», – Messias er det same som Kristus – «og når han kjem, skal han fortelja oss alt.» 26Jesus seier til henne: «Det er eg, eg som snakkar med deg.»