Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel

FJERDE BOK (Salme 90–106) 90
    En bønn av gudsmannen Moses.
        
          Herre, du har vært en bolig for oss
          i slekt etter slekt.
          
   
 2 Før fjellene ble født,
          før jorden og verden ble til,
          fra evighet til evighet er du, Gud.
          
   
 3 Du lar mennesket bli til støv igjen
          og sier: «Menneskebarn, vend tilbake!»
          
   
 4 For tusen år er i dine øyne
          som dagen i går da den fór forbi,
          eller som en nattevakt.
          
   
 5 Du skyller dem vekk som en søvn om morgenen.
          De er lik gress som svinner bort.
          
   
 6 Det blomstrer om morgenen, så svinner det bort.
          Om kvelden visner det og tørker inn.
          
   
 7 Vi går til grunne ved din vrede,
          redsel griper oss ved din harme.
          
   
 8 Du setter våre synder foran deg,
          det vi skjuler, stiller du i lyset fra ditt ansikt.
          
   
 9 Alle våre dager farer forbi,
          ved din harme går vi til grunne,
          våre år er som et sukk.
          
   
10 Vår levetid er sytti år,
          åtti når det er styrke til det.
          De beste årene er fulle av strev og urett.
          De går fort, og vi flyr av sted.
          
   
11 Hvem kjenner styrken i din vrede?
          Din harme gir grunn til å frykte deg.
          
   
12 Lær oss å telle våre dager
          så vi kan få visdom i hjertet!
          
   
13 Vend tilbake, Herre! Hvor lenge?
          Ha medynk med dine tjenere!
          
   
14 Mett oss med din godhet om morgenen
          så vi kan juble og glede oss alle våre dager.
          
   
15 Gled oss like lenge som du har kuet oss,
          like mange år som vi har lidd vondt.
          
   
16 La din gjerning bli synlig for dine tjenere,
          din herlighet for deres barn!
          
   
17 Måtte Herren vår Gud være vennlig mot oss!
          La våre henders verk lykkes for oss,
          ja, våre henders verk, la det lykkes!
Sal 90,1 viser til 5 Mos 33,27, Sal 91,9
Note: Fjerde bok: Salmenes bok er i ▶masoretteksten inndelt i fem hoveddeler. Hver del avsluttes med en velsignelse, jf. Sal 41,14; 72,18f; 89,53; 106,48; 146–150.
Sal 90,5 viser til Sal 39,6+
Sal 90,10 viser til Job 9,25f
Sal 90,13 viser til Sal 6,4+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»