Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Evangeliet etter Matteus

Kapittel 3
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28

Forrige kapittelNeste kapittel

FORBEREDELSEN TIL JESU VIRKE (3,1–4,11)
Døperen Johannes står fram
3    På den tiden sto døperen Johannes fram i ødemarken i Judea og forkynte:  2 «Vend om, for himmelriket er kommet nær!»  3 Det er om ham det er sagt ved profeten Jesaja:
           En røst roper i ødemarken:
          « Rydd Herrens vei,
           gjør hans stier rette!»
 4 Johannes hadde en kappe av kamelhår og et lærbelte om livet, og maten hans var gresshopper og villhonning.  5 Folk dro ut til ham fra Jerusalem og hele Judea og landet omkring Jordan.  6 De bekjente syndene sine og ble døpt av ham i Jordanelven.
   
 7 Men da han så at mange av fariseerne og saddukeerne kom for å bli døpt, sa han til dem: «Ormeyngel! Hvem har lært dere hvordan dere skal slippe unna den vreden som skal komme?  8 Bær da frukt som svarer til omvendelsen!  9 Og tro ikke at dere kan si til dere selv: ‘Vi har Abraham til far.’ For jeg sier dere: Gud kan reise opp barn for Abraham av disse steinene. 10 Øksen ligger allerede ved roten av trærne; hvert tre som ikke bærer god frukt, blir hugget ned og kastet på ilden.
   
11 Jeg døper dere med vann til omvendelse. Men han som kommer etter meg, er sterkere enn jeg, og jeg er ikke verdig til å ta av ham sandalene. Han skal døpe dere med Den hellige ånd og ild. 12 Han har kasteskovlen i hånden og skal rense kornet på treskeplassen. Hveten sin skal han samle i låven, men agnene skal han brenne opp med en ild som aldri slukner.»
Jesus blir døpt
13 Da kom Jesus fra Galilea til Johannes ved Jordan for å bli døpt av ham. 14 Men Johannes ville hindre ham og sa: «Jeg trenger å bli døpt av deg, og så kommer du til meg?» 15 Jesus svarte: «La det nå skje! Dette må vi gjøre for å oppfylle all rettferdighet.» Da lot Johannes det skje. 16 Da Jesus var blitt døpt, steg han straks opp av vannet. Og se, himmelen åpnet seg, og han så Guds Ånd komme ned over seg som en due. 17 Og det lød en røst fra himmelen: «Dette er min Sønn, den elskede, i ham har jeg min glede.»
Note : døperen Johannes: virket i ødemarken omkring Jordanelven, der han forkynte til omvendelse og døpte. Omtales mer i 3,13–15; 11,1–19; 14,1–12; Luk 1,5–80; 3,1–20. =vanlige navn.
Note : døperen Johannes: virket i ødemarken omkring Jordanelven, der han forkynte til omvendelse og døpte. Omtales mer i 3,13–15; 11,1–19; 14,1–12; Luk 1,5–80; 3,1–20. =vanlige navn.
Matt 3,2 viser til Jes 52,7, Jer 3,12-22, Dan 2,44, Dan 7,14, Hos 14,2, Matt 4,17, Matt 10,7
Note : himmelriket: jødisk omskrivning for =Guds rike.
Matt 3,7 viser til Matt 12,34, Matt 23,33
Note : fariseerne og saddukeerne: =retninger innenfor jødedommen.
Matt 3,12 viser til Matt 13,30-42
Note : kasteskovlen: en tregaffel med brede tenner og langt skaft. Med dette redskapet kastet bonden det treskede kornet opp i vinden; agnene ble blåst bort, mens kornet falt ned på grunn av sin tyngde.
Forrige kapittelNeste kapittel

01. mars 2021

Dagens Bibelord

Galatarane 2,11–16

Les i nettbibelen

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. ... Vis hele teksten

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. 12Før det kom nokre frå Jakob, heldt han måltid saman med dei heidningkristne. Men då dei kom, trekte han seg bort og heldt seg unna, for han var redd dei omskorne. 13På same måten hykla dei andre jødekristne, så til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira. 14Men då eg såg at dei ikkje gjekk beint fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas så alle høyrde på: «Når du som er jøde, sjølv ikkje lever som ein jøde, men som ein heidning, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?» 15Vi er av fødsel jødar og ikkje syndarar av heidningætt. 16Men då vi skjøna at ikkje noko menneske blir rettferdig for Gud ved gjerningar som lova krev, men berre ved trua på Jesus Kristus, då sette vi òg vår lit til Kristus Jesus, så vi kunne seiast rettferdige ved trua på Kristus og ikkje ved lovgjerningar. For ved lovgjerningar blir ikkje noko menneske rettferdig.