Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 34
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
34Av David, da han lot som han var gal hos Abimelek, så han ble jaget bort og gikk sin vei.
          
   
 2 א Jeg vil velsigne Herren til alle tider,
          alltid lovsynge ham med min munn.
          
   
 3 ב Jeg er stolt over Herren,
          la de hjelpeløse høre det og være glade.
          
   
 4 ג Pris Herren sammen med meg,
          la oss ære hans navn!
          
   
 5 ד Jeg søkte Herren, og han svarte meg,
          fra alt som skremte, berget han meg.
          
   
 6 ה Vend blikket mot ham og strål av glede,
          så skal dere aldri rødme av skam!
          
   
 7 ז Den hjelpeløse ropte, og Herren hørte,
          han frelste ham fra alle trengsler.
          
   
 8 ח Herrens engel slår leir
          rundt dem som frykter ham.
          Han frir dem ut.
          
   
 9 ט Smak og se at Herren er god!
          Salig er den som søker tilflukt hos ham.
          
   
10 י Frykt Herren, dere hans hellige!
          De som frykter ham, lider ingen nød.
          
   
11 כ Unge løver lider nød og sulter;
          men de som søker Herren,
          mangler aldri det som godt er.
          
   
12 ל Kom hit, barn, hør på meg!
          Jeg vil lære dere frykt for Herren.
          
   
13 מ Er du en som har glede av livet,
          som elsker å se gode dager?
          
   
14 נ Hold da tungen borte fra det som er ondt,
          og leppene borte fra svikefull tale!
          
   
15 ס Vend deg bort fra det onde og gjør det gode.
          Søk fred og jag etter den!
          
   
16 ע Herrens øyne følger de rettferdige,
          hans øre lytter til deres rop.
          
   
17 פ Herrens ansikt er vendt mot dem som gjør det onde,
          han skal utrydde minnet om dem fra jorden.
          
   
18 צ De rettferdige roper, og Herren hører,
          han berger dem ut av alle trengsler.
          
   
19 ק Herren er nær hos dem som har et nedbrutt hjerte,
          han frelser dem som har en knust ånd.
          
   
20 ר Mange ulykker rammer den rettferdige,
          men Herren frir ham ut av dem alle.
          
   
21 ש Han bevarer hvert bein i hans kropp,
          ikke ett av dem skal brytes.
          
   
22 ת Ulykke dreper den lovløse,
          de som hater den rettferdige, blir straffet.
          
   
23 Men Herren berger sine tjeneres liv,
          ingen som søker tilflukt hos ham, blir straffet.
Note : Abimelek: Det siktes til Akisj, kongen i Gat. Jf. 1 Sam 21,10–15.
Sal 34,2 viser til Sal 104,33, Sal 146,2
Note : Sal 34 er en alfabetsalme. >25,1.
Sal 34,9 viser til Sal 2,12+
Forrige kapittelNeste kapittel

03. mars 2021

Dagens Bibelord

1. Samuelsbok 18,6–14

Les i nettbibelen

6Då hæren kom heim etter at David hadde felt filistaren, kom kvinnene syngjande og dansande ut frå alle byane i Israel for å møta kong Saul med trommer, glederop og triangelspel. 7Medan dei dansa, song kvinnene: «Saul slo i tusental, men David slo i titusental.» ... Vis hele teksten

6Då hæren kom heim etter at David hadde felt filistaren, kom kvinnene syngjande og dansande ut frå alle byane i Israel for å møta kong Saul med trommer, glederop og triangelspel. 7Medan dei dansa, song kvinnene: «Saul slo i tusental, men David slo i titusental.» 8Då vart Saul brennande harm. Han lika desse orda ille og sa: «Dei gjev David æra for titusental, men meg berre for tusental. No manglar han berre kongsmakta!» 9Frå den dagen såg Saul skeivt til David. 10Dagen etter kom det ei vond ånd frå Gud over Saul. Han vart heilt frå seg inne i huset, og David spela på harpa, som han gjorde kvar dag. Saul hadde eit spyd i handa. 11Han kasta spydet mot David og tenkte: «No spiddar eg han til veggen.» Men David bøygde seg unna to gonger. 12Då vart Saul redd David; for Herren var med han, men Saul hadde han vike frå. 13Difor sende Saul han frå seg og sette han til førar for tusen mann. David førte hæren ut i kamp og heim att. 14David hadde lukka med seg i alt han tok seg føre, for Herren var med han.