Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Hosea

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

Forrige kapittelNeste kapittel

Den tredje dagen
6Kom, la oss vende om til Herren!
          For han rev i stykker, men vil helbrede oss,
          han slo, men vil forbinde oss.
          
   
 2 Han gjør oss levende etter to dager,
          den tredje dagen reiser han oss opp,
          så vi kan leve for hans ansikt.
          
   
 3 La oss lære å kjenne Herren,
          la oss jage etter å kjenne ham!
          Sikkert som soloppgangen kommer han,
          han kommer til oss lik regnet,
          lik vårregnet som væter jorden.

Hva skal jeg gjøre med deg?
     4 Hva skal jeg gjøre med deg, Efraim?
          Hva skal jeg gjøre med deg, Juda?
          Kjærligheten deres er som en morgensky,
          lik dugg som blir tidlig borte.
          
   
 5 Derfor har jeg hugget dem ned ved profetene,
          drept dem med ord fra min munn.
          Min dom skal gå opp som lyset.
          
   
 6 For jeg vil ha kjærlighet, ikke slaktoffer,
          gudskjennskap framfor brennoffer.
          
   
 7 De brøt pakten i Adam,
          der var de troløse mot meg.
          
   
 8 Gilead er en forbryterby,
          full av blodspor.
          
   
 9 Presteflokken ligner røvere
          som venter på folk,
          de myrder på veien til Sikem.
          Ja, skamløs gjerning har de gjort.
          
   
10 I Israels hus har jeg sett grufulle ting.
          Der driver Efraim hor,
          der gjør Israel seg uren.
          
   
11 Også for deg, Juda,
          er det fastsatt en høst.

Israel svikter
          Når jeg vender skjebnen for mitt folk,
Hos 6,1 viser til Job 5,18+
Note: Adam: betyr «menneske». Det er brukt som personnavn f.eks. i 1 Mos 5,3 og som stedsnavn i Jos 3,16.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»