Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Hosea

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Når ødeleggelsen kommer
13Når Efraim talte, ble det redsel,
          han var en fyrste i Israel.
          Men han førte skyld over seg ved Baal og døde.
          
   
 2 Og nå fortsetter de med å synde;
          av sølvet sitt har de støpt seg bilder,
          gudebilder etter sitt eget hode,
          alt sammen laget av håndverkere.
          Folk sier om dem:
          «De som ofrer mennesker, kysser kalver.»
          
   
 3 Derfor skal de bli som morgendisen,
          lik dugg som tidlig blir borte,
          lik agner som blåser bort fra treskeplassen,
          lik røyk fra ljoren.
          
   
 4 Jeg er Herren din Gud,
          helt fra Egypt.
          Noen annen gud enn meg kjenner du ikke,
          det finnes ingen annen frelser enn jeg.
          
   
 5 Jeg tok meg av deg i ørkenen,
          i det tørre landet.
          
   
 6 De beitet og ble mette.
          Da de var mette, ble de hovmodige,
          derfor glemte de meg.
          
   
 7 Jeg er blitt mot dem som en løve,
          lik en leopard lurer jeg ved veien.
          
   
 8 Jeg vil komme over dem som en binne
          de har tatt ungene fra,
          og rive opp brystet på dem.
          Jeg vil ete dem opp som en løve;
          de ville dyrene skal slite dem i stykker.
          
   
 9 Når ødeleggelsen kommer, Israel,
          hvem skal hjelpe deg da?
          
   
10 Hvor er da kongen din
          som kan berge deg i alle byene dine,
          og hvor er dommerne dine?
          Du har jo sagt:
          «Gi meg konge og høvdinger!»
          
   
11 Jeg gir deg en konge i min vrede,
          og i min harme tar jeg ham bort.
          
   
12 Efraims skyld er samlet opp,
          synden hans er gjemt.
          
   
13 Når fødselsriene kommer,
          er han et barn uten forstand.
          Når tiden er der,
          kommer han ikke fram til livmormunnen.
          
   
14 Skal jeg fri dem fra dødsrikets makt,
          løse dem ut fra døden?
          Død, hvor er din pest?
          Dødsrike, hvor er din sott?
          Medlidenhet er skjult for mine øyne.
          
   
15 Ja, han skiller brødre fra hverandre.
          Det kommer en østavind, et Herrens vær
          som blåser opp fra ørkenen.
          Da blir brønnen hans tom og kilden tørr.
          Han plyndrer skattkammeret
          for alle dyre ting.

   
< Forrige kapittelNeste kapittel >

20. august 2022

Dagens bibelord

2. Mosebok 20,1–17

Les i nettbibelen

1Gud tala alle desse orda: 2Eg er Herren din Gud, som førte deg ut frå Egypt, ut frå slavehuset. 3Du skal ikkje ha andre gudar enn meg. ... Vis hele teksten

1Gud tala alle desse orda: 2Eg er Herren din Gud, som førte deg ut frå Egypt, ut frå slavehuset. 3Du skal ikkje ha andre gudar enn meg. 4Du skal ikkje laga deg gudebilete, inga etterlikning av noko som er oppe i himmelen eller nede på jorda eller i vatnet under jorda. 5Du skal ikkje tilbe dei og ikkje la deg lokka til å dyrka dei! For eg, Herren din Gud, er ein nidkjær Gud som straffar borna i tredje og fjerde slektsledd for synda til fedrane når dei hatar meg, 6men viser trufast kjærleik i tusen slektsledd mot dei som elskar meg og held boda mine. 7Du skal ikkje misbruka namnet til Herren din Gud, for Herren lèt ikkje den gå fri som misbruker namnet hans. 8Hugs på sabbatsdagen og hald han heilag. 9Seks dagar skal du arbeida og gjera all di gjerning, 10men den sjuande dagen er sabbat for Herren din Gud. Då skal du ikkje gjera noko arbeid, korkje du eller son din eller dotter di, korkje slaven din eller slavekvinna di, korkje buskapen din eller innflyttaren som bur i byane dine. 11For på seks dagar laga Herren himmelen og jorda, havet og alt som er i dei; men den sjuande dagen kvilte han. Difor velsigna Herren sabbatsdagen og helga han. 12Du skal heidra far din og mor di, så du kan leva lenge i det landet Herren din Gud gjev deg. 13Du skal ikkje slå i hel. 14Du skal ikkje bryta ekteskapet. 15Du skal ikkje stela. 16Du skal ikkje vitna falskt mot nesten din. 17Du skal ikkje trå etter huset til nesten din. Du skal ikkje trå etter kona til nesten din, slaven eller slavekvinna hans, oksen eller eselet hans eller noko anna som høyrer nesten din til.