Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salomos ordspråk

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

Forrige kapittelNeste kapittel
18En einstøing følger sin egen lyst,
          glefser mot alle kloke råd.
          
   
 2 Dåren bryr seg ikke om innsikt,
          han vil bare vise hva han tenker selv.
          
   
 3 Med en urettferdig kommer forakt,
          og med skam kommer spott.
          
   
 4 En manns ord er som dypt vann,
          visdommens kilde er en bekk som veller fram.
          
   
 5 Det er galt å holde med en urettferdig
          og drive den rettferdige bort fra retten.
          
   
 6 Dårens lepper volder strid,
          hans munn roper etter riset.
          
   
 7 Dårens munn blir hans egen undergang,
          leppene blir en snare for ham.
          
   
 8 Ord fra en baktaler er som lekre retter,
          de glir ned i magen.
          
   
 9 Den som forsømmer arbeidet sitt,
          er bror til den som ødelegger.
          
   
10 Herrens navn er et festningstårn,
          den rettferdige løper dit og finner vern.
          
   
11 Den rikes gods er hans faste borg,
          i hans tanke er det som en vernende mur.
          
   
12 Før mannen faller, er han stolt i hjertet,
          foran ære går ydmykhet.
          
   
13 Den som svarer før han hører,
          er dum og høster skam.
          
   
14 Motet holder et menneske oppe i sykdom,
          men mismot, hvem kan bære det?
          
   
15 Et klokt hjerte kjøper seg kunnskap,
          de vises øre vinner kunnskap.
          
   
16 Gaver åpner dører
          og gir adgang til de store.
          
   
17 Den som taler først i en sak, får rett,
          inntil motparten kommer og spør ham ut.
          
   
18 Loddkasting gjør ende på tretter
          og avgjør strid mellom mektige.
          
   
19 En krenket bror er en befestet by,
          krangel er som bommen på en borgport.
          
   
20 Magen nyter godt av det munnen bærer fram,
          leppene bærer frukt som metter.
          
   
21 Tungen har makt over død og liv,
          de som gjerne bruker den, får smake frukten.
          
   
22 Den som finner en kone, finner lykken;
          han har vunnet velvilje hos Herren.
          
   
23 Den fattige kommer med bønn om nåde,
          den rike svarer med harde ord.
          
   
24 Det finnes venner som skader hverandre,
          men en sann venn er mer trofast enn en bror.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»