Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 10
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
10Hvorfor, Herre, er du så langt borte,
          hvorfor skjuler du deg når folk er i nød?
          
   
 2 I sitt hovmod jager de lovløse den som er hjelpeløs,
          men blir fanget av sine egne listige knep.
          
   
 3 Den lovløse skryter av sin grådighet,
          den griske forbanner, ja, forakter Herren.
          
   
 4 Den lovløse setter nesen i været.
          «Han krever meg ikke til regnskap!
          Det er ingen Gud», er alt han tenker.
          
   
 5 Likevel lykkes han alltid med det han gjør.
          Det du har bestemt, er for høyt og fjernt for ham.
          Han fnyser foraktelig av alle som står imot ham.
          
   
 6 Han sier i sitt hjerte: «Jeg skal ikke vakle.
          Så lenge slekt følger slekt, skal ulykken aldri nå meg.»
          
   
 7 Hans munn er full av forbannelse, av svik og vold,
          under tungen skjuler han skade og urett.
          
   
 8 Han ligger i bakhold i landsbyene,
          i skjul dreper han den skyldfrie.
          Hans øyne speider etter den som er vergeløs.
          
   
 9 Han ligger på lur som en løve i krattet, der ingen ser ham,
          han ligger på lur for å gripe den som er hjelpeløs.
          Han griper den hjelpeløse og drar ham inn i sitt garn.
          
   
10 Han dukker seg ned, han krøker seg sammen,
          og den vergeløse faller for hans overmakt.
          
   
11 «Gud glemmer», sier han til seg selv.
          «Gud skjuler sitt ansikt og ser aldri.»
          
   
12 Reis deg, Herre!
          Gud, løft din hånd!
          Glem ikke den som er hjelpeløs!
          
   
13 Hvorfor skal den lovløse ringeakte Gud
          og si i sitt hjerte: «Du krever ikke til regnskap»?
          
   
14 Du ser både ulykke og sorg,
          du ser det og tar det i din hånd.
          Den vergeløse kan overgi seg til deg,
          for du er den farløses hjelper.
          
   
15 Bryt armen på den som er urettferdig og ond!
          Krev ham til regnskap for hans urett
          så den ikke må finnes mer.
          
   
16 Herren er konge til evig tid,
          fremmede folk skal utryddes av hans land.
          
   
17 Hva de hjelpeløse lengter etter, hører du, Herre,
          du gir deres hjerte styrke, du vender øret til.
          
   
18 Du hjelper de farløse og undertrykte til deres rett.
          Mennesker skal ikke lenger drives fra landet i frykt.
Note : Salme 9 og 10 utgjorde oppr. én salme.
Sal 10,9 viser til Sal 7,3+
Sal 10,12 viser til Sal 3,8+
Forrige kapittelNeste kapittel

02. mars 2021

Dagens Bibelord

Johannes 10,11–21

Les i nettbibelen

11Eg er den gode gjetaren. Den gode gjetaren set livet til for sauene. 12Men leigekaren, som ikkje er gjetar og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømmer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. ... Vis hele teksten

11Eg er den gode gjetaren. Den gode gjetaren set livet til for sauene. 12Men leigekaren, som ikkje er gjetar og ikkje eig sauene, han lèt sauene vera og rømmer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og jagar dei frå kvarandre. 13For han er leigekar og har ikkje omsorg for sauene. 14Eg er den gode gjetaren. Eg kjenner mine, og mine kjenner meg, 15slik som Far kjenner meg og eg kjenner Far. Eg set livet til for sauene. 16Eg har òg andre sauer, som ikkje høyrer til denne flokken. Dei òg må eg leia; dei skal høyra mi røyst, og det skal bli éin flokk og éin gjetar. 17Far elskar meg fordi eg set livet til så eg kan ta det tilbake. 18Ingen tek livet mitt, eg gjev det frivillig. Eg har makt til å gje det, og eg har makt til å ta det tilbake. Denne oppgåva fekk eg av Far min.» 19No vart det på nytt usemje mellom jødane på grunn av det han hadde sagt. 20Mange av dei sa: «Han har ei vond ånd i seg, han er frå vitet. Kvifor høyrer de på han?» 21Andre sa: «Slik talar ikkje ein som har ei vond ånd i seg. Ei vond ånd kan vel ikkje opna auga på blinde?»