Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Den hellige veien
35Ørken og tørt land skal glede seg,
          ødemarken skal juble og blomstre.
          Som liljen
   
 2 skal den blomstre
          og juble, ja, rope av fryd.
          Libanons herlighet har den fått,
          Karmels og Sarons glans.
          De skal få se
           Herrens herlighet,
          vår Guds glans.
          
   
 3 Styrk de slappe hender,
          gjør de ustøe knærne sterke!
          
   
 4 Si til de urolige hjerter:
          Vær sterke, ikke redde!
          Se, deres Gud!
          Han kommer med hevn,
          med gjengjeld fra Gud.
          Selv kommer han og frelser dere.
          
   
 5 Da skal blindes øyne åpnes
          og døves ører lukkes opp.
          
   
 6 Da skal den lamme springe som en hjort,
          og den stummes tunge skal juble.
          For vann bryter fram i ørkenen
          og bekker i ødemarken.
          
   
 7 Glødende sand blir til innsjø,
          det tørste land til kilder med vann.
          Sjakalers boplass blir et hvilested
          hvor gresset gror mellom rør og siv.
          
   
 8 Og der skal det være en vei,
          Den hellige vei skal den kalles.
          På den skal ingen uren ferdes.
          Den skal være der for dem.
          Ingen som går på veien,
          selv ikke dårer, skal gå seg vill.
          
   
 9 Men der skal det ikke være noen løve,
          rovdyr skal ikke gå på den,
          de skal ikke finnes mer.
          Men de som er løst ut, skal gå der,
          
   
10 de som Herren har fridd ut,
          skal vende tilbake.
          De kommer til Sion med jubel,
          med evig glede om sin panne.
          Fryd og glede griper dem,
          sorg og sukk må flykte.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»