Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Jesaja

Kapittel 32
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Når kongen regjerer med rettferd
32Se, med rettferd skal kongen regjere
          og stormenn styre med rett.
          
   
 2 De skal være som et ly mot vinden
          og et skjul mot styrtregn,
          som rennende bekker i tørt land,
          som skyggen av en mektig klippe
          på utpint jord.
          
   
 3 Seende øyne blir ikke blinde,
          hørende ører skal lytte.
          
   
 4 Tankeløse hjerter skal lære å forstå,
          stammende tunger skal tale lett og klart.
          
   
 5 Dåren skal ikke lenger kalles stormann
          og kjeltringen ikke kalles fornem.
          
   
 6 For dåren taler dårskap,
          hans hjerte volder ondt:
          Han gjør gudløs gjerning,
          taler galt om Herren,
          lar den sultne savne mat
          og den tørste mangle drikke.
          
   
 7 Kjeltringens våpen er onde.
          Han legger skamløse planer,
          vil skade de hjelpeløse med løgn
          når den fattige taler sin sak.
          
   
 8 Men stormannen legger store planer.
          Han står fast på det som er stort.

Før frelsestiden kommer
     9 Sorgløse kvinner, stå opp, hør min røst!
          Trygge døtre, lytt til mitt ord!
          
   
10 I dager og år skal dere skjelve, dere trygge.
          For vinhøsten slår feil,
          frukthøsten kommer ikke.
          
   
11 Skjelv, dere sorgløse,
          skjelv, dere trygge!
          Kle dere nakne,
          bind sekkestrie om hoftene!
          
   
12 De klager over brystene,
          over de herlige åkrene,
          over de fruktbare vinstokkene,
          
   
13 over mitt folks jord,
          der torn og tistel skyter opp,
          ja, over hvert lykkelig hus
          i den jublende byen.
          
   
14 For borgen er oppgitt
          og den larmende byen forlatt.
          Haug og vakttårn er for alltid
          blitt gjemmesteder
          der villesler gleder seg
          og buskaper beiter,
          
   
15 helt til Ånd blir øst ut over oss
          fra det høye.
          Da skal ørkenen bli til en frukthage,
          og en frukthage skal regnes som skog.
          
   
16 I ørkenen skal retten slå seg ned,
          i frukthagen skal rettferdighet bo.
          
   
17 Da skal rettferds verk være fred,
          rettferds gjerning trygghet og ro
          til evig tid.
          
   
18 Mitt folk skal bo på en fredelig boplass,
          i trygge hjem og på sikre hvilesteder.
          
   
19 Skogen skal felles og falle,
          byen skal synke i dypet.
          
   
20 Salige er dere
          som sår ved alle vann,
          og som lar okse og esel
          gå fritt omkring.
Jes 32,7 viser til Sal 10,2-7ff
Jes 32,9 viser til Jes 3,16ff, Am 4,1ff
Note : sekkestrie: >15,3.
Forrige kapittelNeste kapittel

01. mars 2021

Dagens Bibelord

Galatarane 2,11–16

Les i nettbibelen

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. ... Vis hele teksten

11Men då Kefas kom til Antiokia, sa eg han imot, beint opp i andletet, for oppførselen hans dømde han. 12Før det kom nokre frå Jakob, heldt han måltid saman med dei heidningkristne. Men då dei kom, trekte han seg bort og heldt seg unna, for han var redd dei omskorne. 13På same måten hykla dei andre jødekristne, så til og med Barnabas vart dregen med i hykleriet deira. 14Men då eg såg at dei ikkje gjekk beint fram etter sanninga i evangeliet, sa eg til Kefas så alle høyrde på: «Når du som er jøde, sjølv ikkje lever som ein jøde, men som ein heidning, korleis kan du då tvinga heidningane til å leva som jødar?» 15Vi er av fødsel jødar og ikkje syndarar av heidningætt. 16Men då vi skjøna at ikkje noko menneske blir rettferdig for Gud ved gjerningar som lova krev, men berre ved trua på Jesus Kristus, då sette vi òg vår lit til Kristus Jesus, så vi kunne seiast rettferdige ved trua på Kristus og ikkje ved lovgjerningar. For ved lovgjerningar blir ikkje noko menneske rettferdig.