Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
59Til korlederen. «Ødelegg ikke!» En miktam. Av David, den gang Saul sendte folk som skulle vokte på huset for å drepe ham.
          
   
 2 Gud, fri meg fra fiender,
          vern meg mot dem som reiser seg mot meg!
          
   
 3 Fri meg fra dem som gjør urett,
          frels meg fra drapsmenn!
          
   
 4 Nå ligger de og lurer på meg.
          De sterke kaster seg over meg,
          men jeg har ikke forbrutt meg eller syndet, Herre.
          
   
 5 Jeg er uten skyld,
          men de løper fram og stiller opp til strid.
          Våkn opp, kom til meg og se!
          
   
 6 Gud, Herre Sebaot, du er Israels Gud.
          Våkn opp og hold regnskap med alle folk,
          vær ikke nådig mot dem som farer med urett og svik!
          
   
 7 De kommer tilbake hver kveld,
          de hyler som hunder
          og går rundt i byen.
          
   
 8 Hør, de lar munnen renne over,
          leppene er som sverd.
          Er det noen som hører?
          
   
 9 Men du, Herre, ler av dem,
          du håner alle folkeslag.
          
   
10 Min styrke, jeg ser etter deg,
          for Gud er mitt vern.
          
   
11 Min Gud møter meg med miskunn,
          han lar meg se ned på mine fiender.
          
   
12 Drep dem ikke, for da glemmer folket.
          Styrt dem med makt
          så de må flakke omkring, Herre, vårt skjold!
          
   
13 Ordene de har på leppene,
          er synd fra deres munn.
          La dem fanges i sitt hovmod!
          De taler forbannelse og løgn.
          
   
14 Gjør ende på dem i din harme,
          gjør ende på dem, så de ikke lenger er til.
          Da skal de skjønne
          at det er Gud som rår i Jakob,
          helt til jordens ender.
          
   
15 De kommer tilbake hver kveld,
          de hyler som hunder
          og går rundt i byen.
          
   
16 De flakker omkring etter mat,
          de knurrer om de ikke blir mette.
          
   
17 Men jeg vil synge om din makt
          og juble hver morgen over din miskunn.
          For du er blitt mitt vern,
          en tilflukt den dag jeg er i nød.
          
   
18 Min styrke, jeg vil synge for deg,
          for Gud er mitt vern,
          min Gud som viser miskunn.
Forrige kapittelNeste kapittel

19. januar 2022

Dagens bibelord

Kolossarane 2,16–23

Les i nettbibelen

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. ... Vis hele teksten

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. 18Lat ikkje dei som vil driva med sjølvfornekting og engledyrking, røva sigersprisen frå dykk. Dei går heilt opp i sine eigne syn, og utan grunn blæs dei seg opp av tankar som kjem frå deira eige kjøt og blod, 19og held ikkje fast på han som er hovudet. Ut frå han veks heile kroppen med ein vokster som er av Gud, og blir halden oppe og bunden saman av alle sener og band. 20Når de med Kristus har døydd bort frå grunnkreftene i verda, korleis kan de då leva slik ein gjer i verda, og følgja bod som 21«ta ikkje», «smak ikkje», «rør ikkje»? 22Dette er berre menneskelege bod og lærdomar om ting som er meinte til å brukast og gå til grunne. 23Rett nok har slikt ord på seg for å vera visdom, både sjølvlaga gudsdyrking, sjølvfornekting og mishandling av kroppen. Men det er ingen ting verdt, det tener berre til å gjera kjøtet vårt til lags.