Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Moab
15Budskap om Moab.
        
          I en natt av vold gikk Ar-Moab til grunne.
          I en natt av vold gikk Kir-Moab til grunne.
          
   
 2 De går opp til tempelet,
          Dibon går til offerhaugene for å gråte.
          Moab sørger
          over Nebo og Medeba.
          Hvert hode er snauklipt,
          alt skjegg er raket av.
          
   
 3 I gatene går de kledd i sekkestrie,
          på tak og torg sørger alle,
          tårene renner.
          
   
 4 Hesjbon og Elale klager,
          skrikene høres helt til Jahas.
          Derfor roper Moabs krigere,
          de skjelver og mister motet.
          
   
 5 Mitt hjerte klager over Moab.
          De flykter til Soar og Eglat-Sjelisjia,
          gråtende går de opp bakkene til Luhit,
          på veien til Horonajim
          klager de høyt over sammenbruddet.
          
   
 6 For Nimrim-vannet blir til ørkenland,
          gresset tørker bort,
          engen visner,
          det finnes ikke noe som er grønt.
          
   
 7 Derfor tar de det som er igjen,
          det de har tatt vare på,
          og bærer det over Arabim-bekken.
          
   
 8 Ja, klageropet går
          rundt om i Moabs land,
          skriket når Eglajim,
          skriket når Beer-Elim.
          
   
 9 For Dimons vann er fullt av blod,
          og enda sender jeg mer mot Dimon:
          løver mot dem som slapp unna fra Moab,
          og mot dem som er igjen i landet.
Forrige kapittelNeste kapittel

19. januar 2022

Dagens bibelord

Kolossarane 2,16–23

Les i nettbibelen

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. ... Vis hele teksten

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. 18Lat ikkje dei som vil driva med sjølvfornekting og engledyrking, røva sigersprisen frå dykk. Dei går heilt opp i sine eigne syn, og utan grunn blæs dei seg opp av tankar som kjem frå deira eige kjøt og blod, 19og held ikkje fast på han som er hovudet. Ut frå han veks heile kroppen med ein vokster som er av Gud, og blir halden oppe og bunden saman av alle sener og band. 20Når de med Kristus har døydd bort frå grunnkreftene i verda, korleis kan de då leva slik ein gjer i verda, og følgja bod som 21«ta ikkje», «smak ikkje», «rør ikkje»? 22Dette er berre menneskelege bod og lærdomar om ting som er meinte til å brukast og gå til grunne. 23Rett nok har slikt ord på seg for å vera visdom, både sjølvlaga gudsdyrking, sjølvfornekting og mishandling av kroppen. Men det er ingen ting verdt, det tener berre til å gjera kjøtet vårt til lags.