Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Guds makt og menneskemakt
31Ve dem som drar ned til Egypt etter hjelp!
          De støtter seg til hester,
          de stoler på vogner fordi de er mange,
          og på ryttere fordi de er tallrike.
          Men de vender seg ikke til Israels Hellige,
          de søker ikke Herren.
          
   
 2 Men også han er vis.
          Han lar ulykken komme,
          sine ord tar han ikke tilbake.
          Han reiser seg mot de ondes hus
          og mot ugjerningsmenn
          som kommer til hjelp.
          
   
 3 Egypterne er mennesker, ikke guder,
          hestene er kjøtt, ikke ånd.
           Herren strekker ut hånden.
          Da snubler den som hjelper,
          da faller den som hjelpes,
          de skal gå til grunne alle sammen.
          
   
 4 For så har Herren sagt til meg:
          Slik løven og ungløven
          knurrer over sitt bytte
          og ikke blir skremt av rop
          eller dukker seg for ståk
          når en stor flokk gjetere
          samler seg mot dem,
          slik skal Herren over hærskarene
          stige ned og stride
          mot Sions fjell og høyde.
          
   
 5 Lik flygende fugler
          skal Herren over hærskarene
          forsvare Jerusalem,
          forsvare og berge,
          gå forbi og utfri.
          
   
 6 Vend om til ham
          som israelittene har falt fra
          så dypt!
          
   
 7 Den dagen skal alle forkaste
          avgudene av sølv
          og avgudene av gull
          som deres egne hender har laget
          til synd.
          
   
 8 Assur skal falle, men ikke for manns sverd,
          han skal felles, men ikke av menneskesverd.
          Han skal flykte for sverdet,
          hans unge menn
          må gjøre tvangsarbeid.
          
   
 9 Hans klippe skal dra bort i redsel,
          hans fyrster skremmes bort fra banneret,
          sier Herren,
          han som har en ild i Sion
          og en ovn i Jerusalem.
Forrige kapittelNeste kapittel

19. januar 2022

Dagens bibelord

Kolossarane 2,16–23

Les i nettbibelen

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. ... Vis hele teksten

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. 18Lat ikkje dei som vil driva med sjølvfornekting og engledyrking, røva sigersprisen frå dykk. Dei går heilt opp i sine eigne syn, og utan grunn blæs dei seg opp av tankar som kjem frå deira eige kjøt og blod, 19og held ikkje fast på han som er hovudet. Ut frå han veks heile kroppen med ein vokster som er av Gud, og blir halden oppe og bunden saman av alle sener og band. 20Når de med Kristus har døydd bort frå grunnkreftene i verda, korleis kan de då leva slik ein gjer i verda, og følgja bod som 21«ta ikkje», «smak ikkje», «rør ikkje»? 22Dette er berre menneskelege bod og lærdomar om ting som er meinte til å brukast og gå til grunne. 23Rett nok har slikt ord på seg for å vera visdom, både sjølvlaga gudsdyrking, sjølvfornekting og mishandling av kroppen. Men det er ingen ting verdt, det tener berre til å gjera kjøtet vårt til lags.