Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

Forrige kapittelNeste kapittel

Voldsmenns velde er forbi
25Herre, du er min Gud.
          Jeg lovsynger deg og priser ditt navn.
          Du har gjort under
          slik du planla i gammel tid,
          i troskap og trofasthet.
          
   
 2 Byen gjorde du til en steinrøys,
          festningsbyen til en ruin.
          De fremmedes borg er ingen by mer.
          Aldri skal den bygges opp igjen.
          
   
 3 Derfor skal et mektig folk gi deg ære,
          folkeslag i voldsmenns by skal frykte deg.
          
   
 4 Du ble et vern for de svake,
          et vern for de fattige i deres nød,
          et ly mot styrtregn, en skygge mot heten.
          For voldsmenns pust
          er som styrtregn mot muren,
          
   
 5 som hete i et uttørret land.
          Du får de fremmedes larm til å stilne.
          Som en sky gir skygge mot heten,
          blir sangen av voldsmenn dempet.

Herrens festmåltid
     6 På dette fjellet
          skal Herren over hærskarene
          gjøre i stand for alle folk
          et festmåltid med fete retter,
          et festmåltid med gammel vin,
          med fete, margfulle retter
          og gammel, klaret vin.
          
   
 7 På dette fjellet skal han sluke
          sløret som tilslører alle folk,
          dekket som tildekker alle folkeslag.
          
   
 8 Han skal sluke døden for evig.
          Herren Gud skal tørke tårene fra hvert ansikt.
          Han skal ta bort sitt folks vanære fra hele jorden.
          For Herren har talt.
          
   
 9 Den dagen skal de si:
          «Se, dette er vår Gud!
          Vi håpet på ham, og han frelste oss.
          Dette er Herren, vi håpet på ham.
          La oss juble og glede oss over hans frelse!»

Moabs undergang
    10 For Herrens hånd skal hvile
          over dette fjellet.
          Men Moab skal han tråkke ned
          slik halm tråkkes ned i gjødselvann.
          
   
11 Der strekker han hendene ut
          lik en svømmer som legger på svøm.
          Men Gud slår hans hovmod ned,
          selv om han kaver med hendene.
          
   
12 Dine høye festningsmurer bryter han ned,
          river dem ned til de ligger på jorden, i støvet.
Forrige kapittelNeste kapittel

19. januar 2022

Dagens bibelord

Kolossarane 2,16–23

Les i nettbibelen

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. ... Vis hele teksten

16Så lat då ingen dømma dykk når det gjeld mat og drikke, høgtider, nymånedagar eller sabbatsdagar. 17Dette er berre skuggen av det som skulle koma, men kroppen høyrer Kristus til. 18Lat ikkje dei som vil driva med sjølvfornekting og engledyrking, røva sigersprisen frå dykk. Dei går heilt opp i sine eigne syn, og utan grunn blæs dei seg opp av tankar som kjem frå deira eige kjøt og blod, 19og held ikkje fast på han som er hovudet. Ut frå han veks heile kroppen med ein vokster som er av Gud, og blir halden oppe og bunden saman av alle sener og band. 20Når de med Kristus har døydd bort frå grunnkreftene i verda, korleis kan de då leva slik ein gjer i verda, og følgja bod som 21«ta ikkje», «smak ikkje», «rør ikkje»? 22Dette er berre menneskelege bod og lærdomar om ting som er meinte til å brukast og gå til grunne. 23Rett nok har slikt ord på seg for å vera visdom, både sjølvlaga gudsdyrking, sjølvfornekting og mishandling av kroppen. Men det er ingen ting verdt, det tener berre til å gjera kjøtet vårt til lags.