Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
52Til korlederen. En læresalme. Av David,  2 da edomitten Doeg kom og fortalte Saul at David hadde tatt inn i Ahimeleks hus.
          
   
 3 Du mektige, hvorfor skryter du av det onde?
          Guds godhet varer dagen lang.
          
   
 4 Du legger planer som er til skade.
          Tungen er lik en skarp kniv.
          Den farer med svik.
          
   
 5 Du elsker det onde mer enn det gode,
          løgn mer enn sanne ord.
          
   
 6 Du elsker hvert ord som gjør skade,
          du svikefulle tunge.
          
   
 7 Derfor skal Gud slå deg ned for alltid,
          ta deg og rive deg ut av ditt telt.
          Han skal rykke deg opp med rot,
          bort fra de levendes land.
          
   
 8 De rettferdige skal se det og frykte,
          de skal le av ham:
          
   
 9 «Se på ham. Han gjorde ikke Gud til sitt vern,
          men satte sin lit til sin store rikdom
          og brukte sin styrke til å skade.»
          
   
10 Men jeg er som et oliventre,
          grønt og frodig i Guds hus.
          Jeg setter min lit til Guds godhet, til evig tid.
          
   
11 Jeg vil alltid prise deg fordi du grep inn.
          Med dine trofaste setter jeg mitt håp til ditt navn,
          for det er godt.
Note: de levendes land: >27,13.
Sal 52,9 viser til Sal 49,7+
Sal 52,10 viser til Sal 1,3+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»