Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
52Til korlederen. En læresalme. Av David,  2 da edomitten Doeg kom og fortalte Saul at David hadde tatt inn i Ahimeleks hus.
          
   
 3 Du mektige, hvorfor skryter du av det onde?
          Guds godhet varer dagen lang.
          
   
 4 Du legger planer som er til skade.
          Tungen er lik en skarp kniv.
          Den farer med svik.
          
   
 5 Du elsker det onde mer enn det gode,
          løgn mer enn sanne ord.
          
   
 6 Du elsker hvert ord som gjør skade,
          du svikefulle tunge.
          
   
 7 Derfor skal Gud slå deg ned for alltid,
          ta deg og rive deg ut av ditt telt.
          Han skal rykke deg opp med rot,
          bort fra de levendes land.
          
   
 8 De rettferdige skal se det og frykte,
          de skal le av ham:
          
   
 9 «Se på ham. Han gjorde ikke Gud til sitt vern,
          men satte sin lit til sin store rikdom
          og brukte sin styrke til å skade.»
          
   
10 Men jeg er som et oliventre,
          grønt og frodig i Guds hus.
          Jeg setter min lit til Guds godhet, til evig tid.
          
   
11 Jeg vil alltid prise deg fordi du grep inn.
          Med dine trofaste setter jeg mitt håp til ditt navn,
          for det er godt.
Note: de levendes land: >27,13.
Sal 52,9 viser til Sal 49,7+
Sal 52,10 viser til Sal 1,3+
Forrige kapittelNeste kapittel

10. mai 2021

Dagens Bibelord

Lukas 18,1–8

Les i nettbibelen

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. ... Vis hele teksten

1Han fortalde dei ei likning om at dei alltid skulle be og ikkje mista motet: 2«I ein by var det ein dommar som ikkje hadde ærefrykt for Gud og ikkje tok omsyn til noko menneske. 3I same byen var det ei enkje. Ho kom gong på gong til han og sa: ‘Hjelp meg i saka med motparten min, så eg kan få min rett.’ 4Lenge ville han ikkje, men til slutt sa han med seg sjølv: ‘Endå eg verken har ærefrykt for Gud eller tek omsyn til noko menneske, 5vil eg hjelpa denne enkja til retten hennar, sidan ho plagar meg slik, elles endar det vel med at ho flyg like i synet på meg.’» 6Og Herren sa: «Høyr kva denne uærlege dommaren seier! 7Skulle så ikkje Gud hjelpa sine utvalde til retten deira, dei som ropar til han dag og natt? Er han sein til å hjelpa dei? 8Eg seier dykk: Han skal raskt sørgja for at dei får sin rett. Men når Menneskesonen kjem, skal han då finna trua på jorda?»