Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Forkynneren

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Forrige kapittelNeste kapittel

Sjelens sult
6Noe vondt har jeg sett under solen,
          det hviler tungt på menneskene:
          
   
 2 Gud gir en mann
          både rikdom, formue og ære,
          så han ikke mangler noe
          av alt det han ønsker seg.
          Men Gud lar ham ikke nyte noe av det,
          det blir en fremmed som bruker det opp.
          Dette er meningsløst, ja, bittert og vondt.
          
   
 3 En mann kan få hundre barn
          og leve i mange år.
          Men hvor lenge han enn lever –
          om han ikke har glede av sine goder
          og ikke engang får en gravferd,
          sier jeg at det ufullbårne fosteret
          er bedre stilt enn han.
          
   
 4 Forgjeves kommer det til verden,
          og i mørke går det bort,
          i mørke får det navnet sitt skjult.
          
   
 5 Solens lys har det ikke sett
          og aldri kjent.
          Likevel hviler fosteret bedre enn mannen.
          
   
 6 Selv om han levde
          i to ganger tusen år,
          fikk han ikke nyte livets goder.
          Går ikke alle til samme sted?
          
   
 7 Mennesket strever alltid for maten,
          men sjelens sult blir aldri stilt.
          
   
 8 Hvilket fortrinn har den vise framfor dåren?
          Og hva hjelper det en fattig å vite
          hvordan han skal ferdes blant menneskene?
          
   
 9 Bedre det øynene ser
          enn det sjelen begjærer.
          Også dette er forgjeves, det er som å gjete vinden.
          
   
10 Alt som er til,
          er nevnt med navn for lenge siden,
          det er kjent på forhånd
          hva et menneske skal bli.
          Ingen kan føre sak
          mot den som er sterkere enn en selv.
          
   
11 Jo flere ord, jo mer forgjeves er de!
          Hva gagn har mennesket av det?
          
   
12 Ja, hvem vet hva som er det beste
          for menneskene her i livet,
          i alle de flyktige dagene
          de lever som en skygge?
          Hvem kan fortelle menneskene
          hva som vil skje etter dem under solen?
Fork 6,10 viser til Job 9,3-5, Job 33,12f
Note: den som er sterkere: Gud, som har nevnt alt med navn.
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»