Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 79
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
79En salme av Asaf.
        
          Gud, folkene har trengt seg inn på din eiendom.
          De har gjort ditt hellige tempel urent
          og lagt Jerusalem i ruiner.
          
   
 2 Likene av tjenerne dine har de gitt
          til føde for himmelens fugler
          og kjøttet av dine trofaste
          til villdyrene på jorden.
          
   
 3 De har øst ut blodet deres som vann
          omkring Jerusalem,
          og det er ingen som begraver dem.
          
   
 4 Vi er blitt til hån for våre naboer,
          til spott for dem som bor omkring oss.
          
   
 5 Hvor lenge, Herre?
          Vil du være harm for alltid?
          Hvor lenge skal din lidenskap brenne som ild?
          
   
 6 Øs vreden ut
          over folkeslag som ikke kjenner deg,
          over kongeriker som ikke påkaller ditt navn.
          
   
 7 For de har fortært Jakob
          og lagt hans bosted øde.
          
   
 8 Tilregn oss ikke gamle synder!
          Skynd deg, la din barmhjertighet møte oss!
          For vi er langt nede.
          
   
 9 Hjelp oss, Gud, vår frelser,
          så navnet ditt blir æret!
          Fri oss ut og tilgi våre synder
          for ditt navns skyld.
          
   
10 Hvorfor skal folkene si:
          «Hvor er deres Gud?»
          La våre øyne se og folkene kjenne
          at du tar hevn for dine tjeneres blod.
          
   
11 La sukket fra fangene nå deg;
          din arm er sterk,
          spar dem som skulle dø!
          
   
12 Herre, gi våre naboer tilbake i fanget
          sju ganger den spotten de rettet mot deg.
          
   
13 Vi er ditt folk, den flokken du gjeter.
          Vi vil love deg til evig tid,
          lovprise deg fra slekt til slekt.
Sal 79,1 viser til Sal 74,4ff
Sal 79,4 viser til Sal 44,14+
Sal 79,5 viser til Sal 77,8+
Note : Jakob: >59,14.
Forrige kapittelNeste kapittel

28. februar 2021

Dagens Bibelord

Lukas 7,36–50

Les i nettbibelen

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. ... Vis hele teksten

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. 37No var det ei kvinne der i byen som levde eit syndefullt liv. Då ho fekk vita at Jesus låg til bords hos farisearen, kom ho dit med ei alabastkrukke med dyr salve. 38Ho vart ståande bak Jesus, nede ved føtene, og gret. Så tok ho til å fukta føtene hans med tårene og tørka dei med håret sitt. Ho kyste føtene hans og smurde dei med salven. 39Då farisearen som hadde bede han heim, såg det, tenkte han med seg: «Var denne mannen ein profet, visste han kva slag kvinne det er som tek i han, at ho lever eit syndefullt liv.» 40Då tok Jesus til orde og sa til farisearen: «Simon, eg har noko å seia deg.» «Tal, meister», svara han. 41Jesus sa: «To menn stod i skuld til ein som lånte ut pengar. Den eine var skuldig fem hundre denarar, den andre femti. 42Men då dei ikkje hadde noko å betala med, ettergav han dei begge skulda. Kven av dei vil halda mest av han?» 43«Den han ettergav mest, tenkjer eg», svara Simon. «Du har rett», sa Jesus. 44Så vende han seg til kvinna og sa til Simon: «Ser du denne kvinna? Eg kom inn i ditt hus; du gav meg ikkje vatn til føtene mine, men ho fukta dei med tårer og tørka dei med håret sitt. 45Du helsa meg ikkje velkomen med eit kyss, men ho har ikkje halde opp med å kyssa føtene mine heilt frå eg kom inn. 46Du salva ikkje hovudet mitt med olje, men ho smurde føtene mine med velluktande salve. 47Difor seier eg deg: Dei mange syndene hennar er tilgjevne, difor har ho vist stor kjærleik. Men den som får tilgjeve lite, elskar lite.» 48Så sa han til kvinna: «Syndene dine er tilgjevne.» 49Då tok dei andre gjestene til å tenkja med seg: «Kven er han, som jamvel tilgjev synder?» 50Men Jesus sa til kvinna: «Trua di har frelst deg. Gå i fred!»