Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 62
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
62Til korlederen. Etter Jedutun. En salme av David.
          
   
 2 Bare hos Gud er jeg stille,
          fra ham kommer min frelse.
          
   
 3 Bare han er min klippe og min frelse
          og mitt vern, jeg skal ikke vakle.
          
   
 4 Hvor lenge kan dere alle gå løs på en mann
          for å slå ham i hjel?
          Han er jo en lutende vegg,
          en nedbrutt mur.
          
   
 5 De legger planer om å støte ham ned,
          ned fra hans høyde, de elsker svik.
          De velsigner med munnen,
          men forbanner i sitt indre.
          
   
 6 Bare hos Gud skal jeg være stille,
          fra ham kommer mitt håp.
          
   
 7 Bare han er min klippe og min frelse
          og mitt vern, jeg skal ikke vakle.
          
   
 8 Hos Gud er min frelse og min ære.
          Min mektige klippe, min tilflukt er hos Gud.
          
   
 9 Stol alltid på ham, dere folk,
          øs ut deres hjerte for ham!
          Gud er vår tilflukt.
          
   
10 Småfolk er bare et pust,
          stormenn er en løgn,
          på vektskålen vipper de opp,
          lettere enn et vindpust er de alle.
          
   
11 Sett ikke lit til vold,
          ha ikke forgjeves håp til rov!
          Om rikdommen vokser,
          la deg ikke merke med det!
          
   
12 Én gang har Gud talt,
          to ting har jeg hørt:
          at makten tilhører Gud,
          
   
13 og at all miskunn, Herre, tilhører deg.
          Du lønner hver og en
          etter det han har gjort.
Note : Jedutun: >39,1.
Sal 62,2 viser til Sal 3,9+
Sal 62,3 viser til Sal 18,3+
Sal 62,5 viser til Sal 5,10+
Sal 62,6 viser til Sal 38,16+
Sal 62,9 viser til Sal 37,5+
Sal 62,10 viser til Sal 39,6+
Sal 62,11 viser til Sal 49,7+
Sal 62,13 viser til Sal 28,4+
Forrige kapittelNeste kapittel

28. februar 2021

Dagens Bibelord

Lukas 7,36–50

Les i nettbibelen

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. ... Vis hele teksten

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. 37No var det ei kvinne der i byen som levde eit syndefullt liv. Då ho fekk vita at Jesus låg til bords hos farisearen, kom ho dit med ei alabastkrukke med dyr salve. 38Ho vart ståande bak Jesus, nede ved føtene, og gret. Så tok ho til å fukta føtene hans med tårene og tørka dei med håret sitt. Ho kyste føtene hans og smurde dei med salven. 39Då farisearen som hadde bede han heim, såg det, tenkte han med seg: «Var denne mannen ein profet, visste han kva slag kvinne det er som tek i han, at ho lever eit syndefullt liv.» 40Då tok Jesus til orde og sa til farisearen: «Simon, eg har noko å seia deg.» «Tal, meister», svara han. 41Jesus sa: «To menn stod i skuld til ein som lånte ut pengar. Den eine var skuldig fem hundre denarar, den andre femti. 42Men då dei ikkje hadde noko å betala med, ettergav han dei begge skulda. Kven av dei vil halda mest av han?» 43«Den han ettergav mest, tenkjer eg», svara Simon. «Du har rett», sa Jesus. 44Så vende han seg til kvinna og sa til Simon: «Ser du denne kvinna? Eg kom inn i ditt hus; du gav meg ikkje vatn til føtene mine, men ho fukta dei med tårer og tørka dei med håret sitt. 45Du helsa meg ikkje velkomen med eit kyss, men ho har ikkje halde opp med å kyssa føtene mine heilt frå eg kom inn. 46Du salva ikkje hovudet mitt med olje, men ho smurde føtene mine med velluktande salve. 47Difor seier eg deg: Dei mange syndene hennar er tilgjevne, difor har ho vist stor kjærleik. Men den som får tilgjeve lite, elskar lite.» 48Så sa han til kvinna: «Syndene dine er tilgjevne.» 49Då tok dei andre gjestene til å tenkja med seg: «Kven er han, som jamvel tilgjev synder?» 50Men Jesus sa til kvinna: «Trua di har frelst deg. Gå i fred!»