Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

Kapittel 83
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
83En sang. En salme av Asaf.
          
   
 2 Gud, hold deg ikke i ro,
          vær ikke stille og taus, Gud!
          
   
 3 Dine fiender buldrer!
          De som hater deg, løfter hodet.
          
   
 4 De legger listige planer mot ditt folk,
          de rådslår med hverandre mot dem du verner.
          
   
 5 De sier: «Kom, la oss utslette dem som folk,
          så Israels navn ikke lenger blir husket!»
          
   
 6 De holder råd og blir enige,
          de inngår en pakt mot deg,
          
   
 7 Edoms telt og ismaelittene,
          Moab og hagrittene,
          
   
 8 Gebal, Ammon og Amalek,
          Filisterland og de som bor i Tyros,
          
   
 9 selv Assur slutter seg til dem
          og er en sterk arm for Lots sønner.
          
   
10 Gjør med dem som med Midjan,
          som med Sisera og Jabin ved Kisjon-bekken.
          
   
11 De ble utryddet ved En-Dor,
          ble til gjødsel på marken.
          
   
12 La fyrstene deres bli som Oreb og Seeb,
          alle høvdingene som Sebah og Salmunna!
          
   
13 For de sa: «Vi vil ta Guds beitemarker i eie.»
          
   
14 Min Gud, la dem bli som tisteldun,
          som halmstrå for vinden!
          
   
15 Som ilden brenner opp en skog
          og flammene setter fjell i brann,
          
   
16 slik må du jage dem med din storm
          og skremme dem med dine stormkast.
          
   
17 Fyll ansiktet deres med skam
          så de spør etter ditt navn, Herre.
          
   
18 La dem bli slått av skam og skrekk for alltid,
          la dem bli vanæret og gå til grunne!
          
   
19 Måtte de skjønne at ditt navn er Herren,
          du alene er Den høyeste over hele jorden.
Sal 83,7 viser til 1 Krøn 5,10-19, Am 2,1
Note : hagrittene: ørkenstamme som kanskje har navnet sitt etter Hagar, Abrahams medhustru. Jf. 1 Mos 16,1ff.
Sal 83,8 viser til 2 Mos 17,8, 5 Mos 25,17f, Am 1,6ff
Note : Gebal: folk i fjellandet sør og øst for Dødehavet.
Note : Lots sønner: Ammon og Moab. Jf. 1 Mos 19,30ff.
Sal 83,14 viser til Sal 1,4+
Sal 83,17 viser til Sal 6,11+
Forrige kapittelNeste kapittel

28. februar 2021

Dagens Bibelord

Lukas 7,36–50

Les i nettbibelen

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. ... Vis hele teksten

36Ein av farisearane bad Jesus eta hos seg. Og han gjekk inn i huset til farisearen og tok plass ved bordet. 37No var det ei kvinne der i byen som levde eit syndefullt liv. Då ho fekk vita at Jesus låg til bords hos farisearen, kom ho dit med ei alabastkrukke med dyr salve. 38Ho vart ståande bak Jesus, nede ved føtene, og gret. Så tok ho til å fukta føtene hans med tårene og tørka dei med håret sitt. Ho kyste føtene hans og smurde dei med salven. 39Då farisearen som hadde bede han heim, såg det, tenkte han med seg: «Var denne mannen ein profet, visste han kva slag kvinne det er som tek i han, at ho lever eit syndefullt liv.» 40Då tok Jesus til orde og sa til farisearen: «Simon, eg har noko å seia deg.» «Tal, meister», svara han. 41Jesus sa: «To menn stod i skuld til ein som lånte ut pengar. Den eine var skuldig fem hundre denarar, den andre femti. 42Men då dei ikkje hadde noko å betala med, ettergav han dei begge skulda. Kven av dei vil halda mest av han?» 43«Den han ettergav mest, tenkjer eg», svara Simon. «Du har rett», sa Jesus. 44Så vende han seg til kvinna og sa til Simon: «Ser du denne kvinna? Eg kom inn i ditt hus; du gav meg ikkje vatn til føtene mine, men ho fukta dei med tårer og tørka dei med håret sitt. 45Du helsa meg ikkje velkomen med eit kyss, men ho har ikkje halde opp med å kyssa føtene mine heilt frå eg kom inn. 46Du salva ikkje hovudet mitt med olje, men ho smurde føtene mine med velluktande salve. 47Difor seier eg deg: Dei mange syndene hennar er tilgjevne, difor har ho vist stor kjærleik. Men den som får tilgjeve lite, elskar lite.» 48Så sa han til kvinna: «Syndene dine er tilgjevne.» 49Då tok dei andre gjestene til å tenkja med seg: «Kven er han, som jamvel tilgjev synder?» 50Men Jesus sa til kvinna: «Trua di har frelst deg. Gå i fred!»