Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
49Til korlederen. Av Korah-sangerne. En salme.
          
   
 2 Hør dette, alle folk,
          lytt, alle som bor i verden,
          
   
 3 høy og lav, rik og fattig!
          
   
 4 Min munn taler visdom,
          det hjertet tenker, er forstand.
          
   
 5 Jeg vil vende mitt øre til visdomsord,
          tyde min gåte til klangen fra lyren.
          
   
 6 Hvorfor frykte i onde dager,
          når jeg omringes av svikeres ondskap?
          
   
 7 De setter sin lit til sitt gods
          og skryter av sin store rikdom.
          
   
 8 Ingen kan kjøpe fri en bror,
          ingen kan gi Gud løsepenger for ham.
          
   
 9 Det er kostbart å kjøpe livet hans fri,
          det må en oppgi for alltid.
          
   
10 Kunne han vel leve evig
          og aldri se graven?
          
   
11 Selv vismenn dør, det kan alle se,
          med dårer og uforstandige går de til grunne.
          De etterlater sitt gods til andre.
          
   
12 Graven blir deres hjem for evig,
          en bolig fra slekt til slekt,
          de som samlet seg jord i sitt eget navn.
          
   
13 Med all sin prakt
          kan mennesket ikke bestå.
          Det ligner dyrene som må dø.
          
   
14 Slik går det med dem som stoler på seg selv,
          og med dem som følger etter
          og gleder seg over det de sier.
          
   
15 Som sauer drar de mot dødsriket,
          døden er deres gjeter.
          De rettskafne skal herske over dem
          når morgenen gryr.
          Skikkelsen tæres bort,
          i dødsriket skal de ha sin bolig.
          
   
16 Men Gud vil kjøpe meg fri fra dødsrikets grep,
          for han vil ta meg til seg.
          
   
17 Vær ikke redd når noen blir rik,
          når velstanden øker i hans hus.
          
   
18 For når han dør,
          får han ingenting med,
          velstanden følger ham ikke i graven.
          
   
19 Han priser seg lykkelig her i livet:
          «Folk roser deg, for du gjør det godt.»
          
   
20 Likevel går han til sine fedre,
          til dem som aldri mer får se lys.
          
   
21 Med all sin prakt
          kan mennesket ikke forstå,
          det er lik dyrene som må dø.
Note: Graven … for evig: eller «I sitt indre tenker de at husene deres skal stå for evig».
Sal 49,18 viser til Sal 39,7+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»