Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
44Til korlederen. Av Korah-sangerne. En læresalme.
          
   
 2 Gud, vi har hørt det med egne ører,
          våre fedre har fortalt oss
          om den gjerning du gjorde i deres tid,
          i gamle dager.
          
   
 3 Med din hånd drev du folkeslag bort,
          men du plantet våre fedre;
          du fór ille med folkene,
          men lot våre fedre slippe fri.
          
   
 4 De tok ikke landet ved sverd.
          Deres egen arm ga ingen seier,
          det var din høyre hånd og din arm
          og lyset fra ditt ansikt,
          for du hadde dem kjær.
          
   
 5 Bare du er min konge og Gud,
          som byr at Jakob skal berges.
          
   
 6 Ved deg støter vi fienden ned,
          ved ditt navn tråkker vi på dem som står oss imot.
          
   
 7 For jeg setter ikke min lit til buen,
          det er ikke sverdet som redder meg.
          
   
 8 Nei, du har frelst oss fra fienden,
          dem som hater oss, gjorde du til skamme.
          
   
 9 Vi fryder oss alltid i Gud,
          vi priser ditt navn til evig tid.
          
   
10 Likevel har du støtt oss bort og ført skam over oss,
          du dro ikke ut med våre hærer.
          
   
11 Du lot oss vike tilbake for fienden,
          de som hatet oss, røvet til seg bytte.
          
   
12 Du har gjort oss til slaktefe
          og spredt oss blant folkene.
          
   
13 Du har solgt ditt folk til spottpris,
          du tok ikke stor betaling.
          
   
14 Du har gjort oss til spott for våre naboer,
          til hån for dem som bor omkring oss.
          
   
15 Du har gjort oss til et ordtak blant folkene,
          du lar folkeslag riste på hodet av oss.
          
   
16 Dagen lang står min vanære for meg,
          ansiktet dekkes av skam
          
   
17 under ropet fra dem som håner og spotter,
          ved synet av fienden og hevneren.
          
   
18 Alt dette har kommet over oss
          enda vi ikke har glemt deg
          og ikke sveket din pakt.
          
   
19 Vårt hjerte har ikke vendt seg bort,
          våre føtter har ikke bøyd av fra din vei.
          
   
20 Likevel har du knust oss der sjakaler bor,
          og latt dødsskyggen dekke oss.
          
   
21 Om vi glemte vår Guds navn
          og strakte våre hender mot en fremmed gud,
          
   
22 så ville vel Gud ha avslørt det,
          han som kjenner hjertets skjulte tanker?
          
   
23 Men for din skyld drepes vi dagen lang,
          vi regnes som slaktesauer.
          
   
24 Reis deg! Hvorfor sover du, Herre?
          Våkn opp, forkast oss ikke for alltid!
          
   
25 Hvorfor skjuler du ditt ansikt,
          hvorfor glemmer du vår nød og vår trengsel?
          
   
26 Vi synker ned i støvet,
          vi ligger presset mot jorden.
          
   
27 Reis deg og hjelp oss,
          fri oss ut i din miskunn!
Sal 44,4 viser til 5 Mos 7,7f, Jos 24,12
Note: lyset fra ditt ansikt: >4,7.
Sal 44,6 viser til Sal 18,30+
Sal 44,7 viser til Sal 20,8+
Sal 44,18 viser til Job 31,5ff
Note: sjakaler: holder til på øde og forlatte steder. Jf. Jer 9,11.
Sal 44,22 viser til Sal 7,10+
Sal 44,24 viser til Sal 7,7+
Sal 44,25 viser til Sal 13,2+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»