Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

Tilbake til oversikten

Salmenes bok

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Forrige kapittelNeste kapittel
83En sang. En salme av Asaf.
          
   
 2 Gud, hold deg ikke i ro,
          vær ikke stille og taus, Gud!
          
   
 3 Dine fiender buldrer!
          De som hater deg, løfter hodet.
          
   
 4 De legger listige planer mot ditt folk,
          de rådslår med hverandre mot dem du verner.
          
   
 5 De sier: «Kom, la oss utslette dem som folk,
          så Israels navn ikke lenger blir husket!»
          
   
 6 De holder råd og blir enige,
          de inngår en pakt mot deg,
          
   
 7 Edoms telt og ismaelittene,
          Moab og hagrittene,
          
   
 8 Gebal, Ammon og Amalek,
          Filisterland og de som bor i Tyros,
          
   
 9 selv Assur slutter seg til dem
          og er en sterk arm for Lots sønner.
          
   
10 Gjør med dem som med Midjan,
          som med Sisera og Jabin ved Kisjon-bekken.
          
   
11 De ble utryddet ved En-Dor,
          ble til gjødsel på marken.
          
   
12 La fyrstene deres bli som Oreb og Seeb,
          alle høvdingene som Sebah og Salmunna!
          
   
13 For de sa: «Vi vil ta Guds beitemarker i eie.»
          
   
14 Min Gud, la dem bli som tisteldun,
          som halmstrå for vinden!
          
   
15 Som ilden brenner opp en skog
          og flammene setter fjell i brann,
          
   
16 slik må du jage dem med din storm
          og skremme dem med dine stormkast.
          
   
17 Fyll ansiktet deres med skam
          så de spør etter ditt navn, Herre.
          
   
18 La dem bli slått av skam og skrekk for alltid,
          la dem bli vanæret og gå til grunne!
          
   
19 Måtte de skjønne at ditt navn er Herren,
          du alene er Den høyeste over hele jorden.
Sal 83,7 viser til 1 Krøn 5,10-19, Am 2,1
Note: hagrittene: ørkenstamme som kanskje har navnet sitt etter Hagar, Abrahams medhustru. Jf. 1 Mos 16,1ff.
Sal 83,8 viser til 2 Mos 17,8, 5 Mos 25,17f, Am 1,6ff
Note: Gebal: folk i fjellandet sør og øst for Dødehavet.
Note: Lots sønner: Ammon og Moab. Jf. 1 Mos 19,30ff.
Sal 83,14 viser til Sal 1,4+
Sal 83,17 viser til Sal 6,11+
Forrige kapittelNeste kapittel

15. mai 2021

Dagens Bibelord

Apostelgjerningane 24,10–21

Les i nettbibelen

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. ... Vis hele teksten

10Då gav landshovdingen eit teikn til Paulus, som tok ordet og sa:«Eg veit at du har vore dommar for dette folket i mange år. Difor er det med frimod eg forsvarar meg. 11Du kan lett få stadfest at det ikkje er meir enn tolv dagar sidan eg reiste opp til Jerusalem for å tilbe. 12Og ingen har sett meg diskutera med nokon eller eggja opp folk, verken i tempelet eller i synagogane eller nokon annan stad i byen. 13Dei kan heller ikkje prova det dei no klagar meg for. 14Men det vedgår eg: Eg dyrkar våre fedrars Gud gjennom å følgja Vegen, som dei kallar ei sektlære. For eg trur alt det som er skrive i lova og profetane, 15og eg har den same von til Gud som desse har: at rettferdige og urettferdige ein gong skal stå opp frå dei døde. 16Difor legg eg vinn på alltid å ha eit reint samvit for Gud og menneske. 17Etter mange år kom eg for å gje ei gåve til dei fattige i folket mitt og for å ofra. 18Då var det dei fann meg i tempelet, der eg hadde late meg reinsa. Eg samla ikkje folk om meg og laga ikkje uro. 19Men nokre jødar frå Asia såg meg, og det var dei som burde ha møtt fram for deg og kome med skuldingar, om dei hadde hatt nokon. 20Eller så bør dei som står her, sjølve seia kva dei fann meg skuldig i då eg stod for Rådet. 21Det kan vel ikkje berre vera for det eine ordet eg ropa ut då eg stod framfor dei: ‘Det er for oppstoda frå dei døde eg står for retten her i dag.’»