God morgon – Dag 1

Les og høyr morgonandakter frå Geir Gundersen! «God morgon» er ei andaktsbok tett på Bibelen og tett på livet, og i denne leseplanen kan du lese og høyre fire av dei. Gundersen har halde morgonandakter i NRK i over 40 år, og refleksjonane er prega av erfaringar frå eit langt liv som truande menneske, erfaringar som både er personlege og allmenne.

Høyr andakten!

Smak og kjenn at Gud er god

Hugs den lange vegen som Herren din Gud førte deg desse førti åra i ørkenen.
– Femte Mosebok 8,2

Til lukke med ein ny dag. I dag seier eg: Stans og sjå deg tilbake. Sjå på den vegen du har gått, sjå på den i tru. Smak og kjenn ein gong til på den maten du fekk.

Det finst dårlege måtar å sjå tilbake på. I det nostalgiske tilbakeblikket rømer vi frå den ubehagelege notida. Det er risikabelt å gjere fortida til gullalder. Slik legg vi notida død.

Eller vi kan la oss stendig på nytt fange i dei vonde minna. Om eigne feilsteg, eller aller helst om kor såra vi vart av andre sine feilsteg. Men det gode tilbakeblikket er den rette medisinen mot dei dårlege. Høyr korleis Moses gir folket sitt mot til å gå vidare gjennom å stanse og sjå tilbake:

Hugs den lange vegen som Herren din Gud førte deg desse førti åra i ørkenen. Han ville audmjuka deg og prøva deg og sjå kva som budde i hjartet ditt, om du ville halda boda hans eller ikkje. Han audmjuka deg; han lét deg svelta og lét deg eta manna, ein mat som korkje du eller fedrane dine kjende til. Slik ville han visa deg at mennesket ikkje lever berre av brød; mennesket lever av kvart ord som kjem frå Herrens munn (5 Mos 8,2–3).

Det har ein forbløffande verknad dette, å sjå seg tilbake i tru. Kvar gong eg ser på fortida med tru i blikket, endrar den seg. Det skjer bokstaveleg tala eit under framfor mine auge. Desse fakta frå fortida, dei eg trudde var så faste og urokkande, dei byrjar å røre på seg, det blir avstand mellom dei. I desse mellomromma finn eg stadig fleire spor av Han som også var der, min Far i himmelen.

Eg, Geir Gundersen, ser tilbake. Fordi utsiktspunktet stendig er nytt, oppdagar eg stendig nye trekk i landskapet. Barndomen opnar seg på nytt. Korsvegane i ung og vaksen alder kjem tydelegare fram og får ny meining. Eg går gjennom erfaringane mine på nytt, og får ei ny erfaring. Det er det ordet erfare betyr: å bli kjend i terrenget gjennom å gå på kryss og tvers i det. Så tåpeleg det var å tru at eg kjende fortida mi, at det ikkje var meir å hente der.

Eg ser tilbake i tru – og lik Moses stansar eg særleg ved vandringa gjennom øydemarka, tider som var tunge og harde. Kva eg oppdagar? At han førte meg heile vegen mot målet eg ikkje kjende. At han gjorde maksimalt ut av mine «ja» og var overberande med mine «nei», at han gav meg akkurat den maten eg trengde når eg var så trøytt at eg ikkje kunne gå eitt steg lenger.

Eg ser tilbake. Eg smakar og kjenner at Gud er god.

Bibeltekst

5. Mosebok 8,2–3

2Du skal huske den lange veien som Herren din Gud førte deg disse førti år i ørkenen, fordi han ville ydmyke deg og prøve deg og få vite hva som bodde i ditt hjerte, om du ville holde hans bud eller ikke. 3Han ydmyket deg; han lot deg sulte, og han lot deg spise manna, en mat som verken du eller dine fedre kjente til. Slik ville han la deg forstå at mennesket ikke lever bare av brød; mennesket lever av hvert ord som kommer fra Herrens munn.

Les mer:

Framfor Herren din Guds andlet skal du ta ordet og seia: «Far min var ein omflakkande aramear. Han drog ned til Egypt med ein liten flokk og budde der som innflyttar. Der vart han til eit stort og sterkt og talrikt folk. Men egyptarane mishandla og plaga oss og la hardt arbeid på oss. Då ropa vi til Herren, våre fedrars Gud, og Herren høyrde ropa våre og såg kor mishandla, plaga og undertrykte vi var. Og Herren førte oss ut frå Egypt med sterk hand og utstrekt arm og med skremmeleg kraft, med teikn og under. Han førte oss til denne staden og gav oss dette landet, eit land som fløymer med mjølk og honning. Og sjå, eg kjem med førstegrøda av det som er hausta inn på den jorda du gav meg, Herre.» Du skal setja det ned for Herren din Guds andlet, og du skal tilbe Herren din Gud. Så skal du gleda deg over alt det gode som Herren din Gud har gjeve deg og huset ditt, både du og levitten og innflyttaren som bur hos deg.

Smak og sjå at Herren er god! Sæl er den som søkjer tilflukt hos han.

For mine tankar er ikkje dykkar tankar, og dykkar vegar er ikkje mine vegar, seier Herren. Som himmelen er høgt over jorda, slik er mine vegar høgt over dykkar vegar og mine tankar høgt over dykkar tankar.

Eg har stridd den gode striden, fullført løpet og halde fast på trua.

Difor kan de jubla av glede, sjølv om de no ei lita stund, om så må vera, har det tungt i mange slags prøvingar. Slik blir trua dykkar prøvd. For når til og med forgjengeleg gull må prøvast i eld, då må òg trua prøvast, den som er så mykje meir verd, så ho kan bli til pris og herlegdom og ære for dykk når Jesus Kristus openberrar seg.

Geir Gundersen
Acme

God morgon

119 andaktar til kvardag og høgtid – sorg og glede.
349,-