Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Перше послання до Коринтян

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

< Forrige kapittel
16Щодо збирання пожертвувань для святих, то робіть так само, як я постановив для галатійських Церков.
   

Innsamlingen til de hellige i Jerusalem
16Når det gjelder innsamlingen til de hellige, skal også dere gjøre slik jeg har pålagt menighetene i Galatia.
 2 Першого дня тижня нехай кожний із вас відкладає в себе, зберігаючи те, що може дати, аби не збирати тоді, коли прийду.
   
 2 Første dag i uken skal hver enkelt av dere hjemme hos seg selv legge til side så mye som dere er i stand til, for at innsamlingen ikke først skal begynne når jeg kommer.
 3 Коли ж прийду, то пошлю з листом тих, кому довірите віднести ваш дар у Єрусалим.
   
 3 Når jeg er kommet, skal jeg gi anbefalingsbrev til dem dere finner skikket, og sende dem til Jerusalem med gaven.
 4 Якщо ж потрібно буде і мені йти, то вони підуть зі мною.
   
 4 Om det er nødvendig at også jeg reiser, kan de dra sammen med meg.
 5 Прийду до вас, як перейду Македонію, бо проходжу через Македонію.
   

Hilsener og sluttord
 5 Jeg kommer til dere når jeg har vært i Makedonia. Der reiser jeg bare igjennom,
 6 У вас же, коли буде можливо, я залишуся, а то й перезимую, щоб ви мене провели, куди піду.
   
 6 men hos dere vil jeg nok bli en stund, kanskje vinteren over. Så kan dere utruste meg for reisen videre, hvor den nå går.
 7 Тепер же не хочу бачитися з вами мимохідь, бо маю надію, якщо Господь дозволить, якийсь час перебути між вами.
   
 7 Denne gangen besøker jeg dere ikke bare på gjennomreise. Jeg håper å kunne bli en tid hvis Herren tillater det.
 8 В Ефесі ж пробуду до П’ятидесятниці,
   
 8 I Efesos blir jeg til pinse.
 9 бо переді мною відкрилися великі й широкі двері, та противників багато.
   
 9 For her er det åpne dører og rike muligheter for meg, og motstanderne er mange.
   
10 Коли ж прийде Тимофій, подбайте, щоб він у вас почувався безпечно, бо він, як і я, робить Господнє діло.
   
10 Dersom Timoteus kommer, så sørg for at han kan kjenne seg trygg hos dere. For han gjør Herrens gjerning akkurat som jeg selv.
11 Хай ніхто не погордує ним, але відпровадьте його з миром, щоби прийшов до мене, оскільки я з братами очікую його.
   
11 Derfor skal ingen se ned på ham. Hjelp ham videre på reisen og la ham fare med fred, så han kan komme tilbake. For jeg og våre søsken venter på ham.
   
12 Щодо брата Аполлоса, то я дуже просив його, щоби з братами прийшов до вас, але він не виявив бажання прийти тепер; прийде, коли матиме нагоду.
   
12 Når det gjelder vår bror Apollos, har jeg bedt ham inntrengende om å reise til dere sammen med brødrene. Men han er slett ikke villig til å reise nå; han kommer så snart han får anledning.
   
13 Пильнуйте, стійте у вірі, будьте мужніми та сильними!
   
13 Vær våkne, stå fast i troen, vær modige og sterke!
14 Усе між вами нехай робиться з любов’ю.
   
14 La alt dere gjør, skje i kjærlighet.
   
15 Прошу вас, брати: ви знаєте дім Степана, оскільки він є початком в Ахаї, — вони віддали себе на служіння святим, —
   
15 Enda en ting ber jeg dere om, søsken. Dere vet at familien til Stefanas var en første frukt i Akaia, og at de har viet seg til tjenesten for de hellige.
16 і ви підкоряйтеся таким, — як і кожному, хто співслужить і трудиться.
   
16 Også dere må underordne dere under slike som dem og under enhver som strever og arbeider sammen med meg.
17 Радію я з приходу Степана, Фортуната і Ахаїка, бо вони заповнили вашу відсутність,
   
17 Jeg er glad for at Stefanas, Fortunatus og Akaikos er kommet. De har oppveid savnet av dere
18 і мій і ваш дух заспокоїли. Шануйте таких.
   
18 og beroliget både meg og dere. Ha respekt for slike som dem.
   
19 Вітають вас Церкви Азії. Щиро вітають вас у Господі Акила й Прискила з їхньою домашньою Церквою.
   
19 Menighetene i Asia hilser dere. Akvilas og Priska og menigheten som samles i deres hus, hilser dere hjertelig i Herrens navn.
20 Вітають вас усі брати. Вітайте одне одного святим поцілунком.
   
20 Alle våre søsken her sender sin hilsen. Hils hverandre med et hellig kyss!
   
21 Привітання моєю рукою — (рукою) Павла.
   
21 Jeg, Paulus, skriver min hilsen med egen hånd.
22 Хто не любить Господа, нехай буде відлучений. Марана-та!
   
22 Den som ikke elsker Herren, forbannet være han! Marana ta!
23 Благодать Господа Ісуса [Христа] (нехай буде) з вами!
   
23 Herren Jesu nåde være med dere!
24 Любов моя з усіма вами у Христі Ісусі. [Амінь]. 24 Min kjærlighet er med dere alle i Kristus Jesus.
< Forrige kapittel

13. august 2022

Dagens bibelord

1. Mosebok 25,21–34

Les i nettbibelen

21Isak ba til Herren for sin kone, for hun var barnløs. Herren bønnhørte ham, og Rebekka, hans kone, ble med barn. 22Men da barna sloss med hverandre inne i henne, sa hun: «Hvorfor hender det meg noe slikt?» Og hun gikk for å søke råd hos Herren. ... Vis hele teksten

21Isak ba til Herren for sin kone, for hun var barnløs. Herren bønnhørte ham, og Rebekka, hans kone, ble med barn. 22Men da barna sloss med hverandre inne i henne, sa hun: «Hvorfor hender det meg noe slikt?» Og hun gikk for å søke råd hos Herren. 23Herren sa til henne: «To folkeslag er i ditt morsliv, to folk skal skilles før de blir født. Det ene blir sterkere enn det andre, den eldste skal tjene den yngste.» 24Da tiden kom og hun skulle føde, var det tvillinger i morslivet hennes. 25Den første som kom, var rød og hårete som en fell over hele kroppen. De kalte ham Esau. 26Så kom broren; han holdt Esau i hælen med hånden. Derfor kalte de ham Jakob. Isak var seksti år gammel da de ble født. 27Guttene vokste opp, og Esau ble en dyktig jeger, en mann som holdt til ute på marken. Jakob ble en rolig mann som holdt seg ved teltene. 28Isak elsket Esau, for Isak spiste gjerne kjøtt av vilt; men Rebekka elsket Jakob. 29En gang Jakob holdt på å koke suppe, kom Esau hjem fra marken. Han var sliten. 30Esau sa til Jakob: «Skynd deg, gi meg noe å spise av det røde, det røde du har der, for jeg er sliten!» Derfor kalte de ham Edom. 31Men Jakob sa: «Først må du selge meg førstefødselsretten din!» 32Esau svarte: «Se, jeg holder på å dø! Hva skal jeg med førstefødselsretten?» 33«Sverg på det først!» sa Jakob. Så sverget han og solgte førstefødselsretten sin til Jakob. 34Da ga Jakob ham brød og linsesuppe. Han spiste og drakk, reiste seg og gikk. Slik viste Esau forakt for førstefødselsretten.