Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Paulus’ brev til kolossarane

1 2 3 4

Neste kapittel >

Helsing
1Paulus, etter Guds vilje Kristi Jesu apostel, og vår bror Timoteus  2 helsar dei heilage i Kolossai, dei truande sysken i Kristus: Nåde vere med dykk og fred frå Gud, vår Far!
Takk og forbøn
 3 Vi takkar alltid Gud, vår Herre Jesu Kristi Far, når vi bed for dykk.  4 For vi har fått høyra om dykkar tru på Kristus Jesus og den kjærleiken de har til alle dei heilage  5 på grunn av det håpet som ventar dykk i himmelen. Det har de alt no fått høyra om gjennom det sanne ordet, evangeliet  6 som er kome til dykk. For i heile verda ber evangeliet frukt og breier seg ut. Det har det òg gjort hos dykk, heilt frå den dagen de høyrde det og i sanning fekk læra Guds nåde å kjenna.  7 Det var slik de lærte det av Epafras, vår kjære medarbeidar, som er ein trufast Kristi tenar for dykk.  8 Han har òg fortalt oss om den kjærleiken de har i Anden.
   
 9 Heilt frå den dagen vi fekk høyra om dette, har vi ikkje halde opp med å be for dykk. Og det er vår bøn at de må bli fylte med kunnskap om Guds vilje og få all den visdom og innsikt som Anden gjev, 10 så de kan leva eit liv som er Herren verdig, og vera heilt og fullt til glede for han, bera frukt i all god gjerning og stadig veksa i kjennskap til Gud. 11 De skal styrkjast av krafta frå hans herlegdom, så de alltid er uthaldande og tolmodige. Og med glede 12 skal de takka Far, som gjorde dykk i stand til å få del i den arven dei heilage får i lyset. 13 For han har fria oss ut frå mørkrets makt og ført oss over i riket til Sonen, som han elskar. 14 I han er vi frikjøpte og har fått tilgjeving for syndene.
Skaping og forsoning ved Kristus
    15 Han er biletet av den usynlege Gud,
          den førstefødde før alt det skapte.
          
   
16 For i han vart alt skapt,
          i himmelen og på jorda,
          det synlege og det usynlege,
          troner og herredøme,
          makter og åndskrefter –
          ved han og til han er alt skapt.
          
   
17 Han er før alt,
          og i han blir alt halde saman.
          
   
18 Han er hovudet for kroppen, som er kyrkja.
          Han er opphavet,
          den førstefødde frå dei døde,
          så han i eitt og alt skal vera den fremste.
          
   
19 For i han ville Gud la heile sin fylde bu,
          
   
20 og ved han ville Gud forsona alt med seg,
          det som er i himmelen, og det som er på jorda,
          då han skapte fred ved hans blod på krossen.
21 De òg var ein gong framande og fiendar av Gud i sinn og tanke med dei vonde gjerningane dykkar. 22 Men no har han forsona dykk med seg, då Kristus leid døden i sin kropp av kjøt og blod. Heilage, uklanderlege og utan feil ville han stilla dykk fram for seg, 23 så sant de blir ståande i trua, grunnfeste og støe, og ikkje lèt dykk riva bort frå håpet i evangeliet, det som de har høyrt. Det er forkynt for alle skapningar under himmelen, og eg, Paulus, er ein tenar for det.
Liding og teneste for forsamlingane
24 No gleder eg meg over det eg må lida for dykk, og det som enno manglar i Kristi lidingar, det utfyller eg med min eigen kropp; eg lid for hans kropp, som er kyrkja. 25 Hennar tenar har eg vorte fordi Gud gav meg oppgåva som forvaltar hos dykk: å fullføra tenesta med Guds ord, 26 det mysteriet som har vore løynt gjennom alle tider og for alle slekter, men som no er openberra for hans heilage. 27 Gud ville kunngjera for dei kor rikt på herlegdom dette mysteriet er for folkeslaga: Kristus er mellom dykk, håpet om herlegdomen! 28 Det er han vi forkynner. Og vi rettleier og underviser alle menneske i den fulle visdom, så vi kan føra kvart menneske fram til mognad i Kristus. 29 For å nå dette målet arbeider og kjempar eg i hans kraft, som verkar i meg med styrke.
Neste kapittel >

01. juli 2022

Dagens bibelord

Josva 24,19–28

Les i nettbibelen

19Josva sa til folket: «Dere makter ikke å tjene Herren, for han er en hellig Gud. Han er en nidkjær Gud, som ikke bærer over med deres lovbrudd og synder. ... Vis hele teksten

19Josva sa til folket: «Dere makter ikke å tjene Herren, for han er en hellig Gud. Han er en nidkjær Gud, som ikke bærer over med deres lovbrudd og synder. 20Hvis dere forlater Herren og dyrker fremmede guder, vil han igjen føre ulykke over dere og gjøre ende på dere, hvor mye godt han enn har gjort mot dere før.» 21Folket sa til Josva: «Nei! Herren vil vi tjene.» 22Da sa Josva til dem: «Så er dere vitner mot dere selv at dere har valgt Herren og vil tjene ham.» De svarte: «Vi er vitner!» 23Da sa Josva: «Skill dere av med de fremmede gudene som finnes hos dere, og vend deres hjerte mot Herren, Israels Gud!» 24Folket sa til Josva: « Herren vår Gud vil vi tjene, hans stemme vil vi lyde.» 25Den dagen sluttet Josva en pakt for folket og fastsatte lov og rett for dem i Sikem. 26Han skrev disse ordene opp i Guds lovbok. Så tok han en stor stein og reiste den der, under eika som står ved Herrens helligdom. 27Og Josva sa til hele folket: «Se, denne steinen skal være et vitne mot oss, for den har hørt hvert ord som Herren har sagt til oss. Den skal vitne mot dere, så dere ikke fornekter deres Gud.» 28Så lot Josva folket gå, hver til sin eiendom.