Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Hosea

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Gjengjeldinga kjem
9Gled deg ikkje, Israel!
          Jubla ikkje som folkeslaga!
          For du har hora deg bort frå din Gud.
          Du tok gjerne imot betaling
          på alle korntreskjeplassar.
          
   
 2 Treskjeplass og vinpresse skal ikkje fø dei,
          den nye vinen skal svikta dei.
          
   
 3 Dei skal ikkje få bu i Herrens land.
          Efraim skal attende til Egypt,
          og i Assur skal dei eta urein mat.
          
   
 4 Dei skal ikkje ofra vin til Herren,
          slaktoffera deira kan ikkje gleda han.
          Det skal vera som sørgjebrød for dei,
          alle som et det, blir ureine.
          For brødet sitt har dei for seg sjølve,
          det kjem ikkje til Herrens hus.
          
   
 5 Kva vil de gjera på høgtidsdagen,
          på Herrens festdag?
          
   
 6 Sjå, dreg dei bort frå øydelegginga,
          skal Egypt samla dei saman,
          Memfis gravleggja dei.
          Nesler skal løyna deira skattar av sølv,
          tornekratt skal veksa i telta deira.
          
   
 7 Dagane for straff er komne,
          dagane for gjengjelding er komne,
          det skal Israel få merka.
        
          «Profeten er ein dåre,
          åndsmannen er utan vit!»
        
          Ja, fordi di skuld er så stor
          og din fiendskap så sterk!
          
   
 8 Profeten er Efraims vaktar, saman med min Gud,
          men snarer er det på alle vegane hans,
          fiendskap i huset til hans Gud.
          
   
 9 Dei har vorte like djupt forderva
          som i Gibeas dagar.
          Han skal hugsa skulda deira
          og straffa syndene deira.

Efraim skal ikkje lenger bera frukt
    10 Eg fann Israel
          som druer i ørkenen,
          eg såg fedrane dykkar
          som tidleg frukt på fikentreet.
          Men då dei kom til Baal-Peor,
          vigde dei seg til skamma
          og vart like motbydelege som han dei elska.
          
   
11 Efraims herlegdom flyg bort som ein fugl.
          Ingen føder, ingen er gravide,
          og ingen blir med barn.
          
   
12 Jamvel om dei fostrar born,
          skal eg ta frå dei kvart einaste eitt.
          Ja, ve dei
          når eg går bort frå dei!
          
   
13 Efraim er planta i ei eng,
          det er som eg såg bort til Tyros.
          Men Efraim må føra sine born ut
          til han som drep.
          
   
14 Gjev dei, Herre!
          Kva skal du gje?
          Gjev dei morsliv som mistar barnet,
          og bryst som tørkar inn.
          
   
15 All deira vondskap viste seg i Gilgal,
          der la eg dei for hat.
          Fordi dei har gjort så mykje vondt,
          vil eg driva dei ut av mitt hus.
          Eg kan ikkje elska dei lenger,
          alle førarane deira er opprørarar.
          
   
16 Efraim er slegen,
          rota deira har vorte tørr,
          dei skal ikkje lenger bera frukt.
          Og sjølv om dei føder,
          vil eg drepa deira dyre livsfrukt.
          
   
17 Min Gud skal forkasta dei
          fordi dei ikkje har høyrt på han.
          Dei skal flakka omkring mellom folka.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

24. mai 2022

Dagens bibelord

Efesarane 4,1–9

Les i nettbibelen

1Så legg eg dykk på hjartet, eg som er fange for Herrens skuld, at de må leva eit liv som er verdig det kallet de har fått: 2mildt, audmjukt og tolmodig, så de ber over med kvarandre i kjærleik. ... Vis hele teksten

1Så legg eg dykk på hjartet, eg som er fange for Herrens skuld, at de må leva eit liv som er verdig det kallet de har fått: 2mildt, audmjukt og tolmodig, så de ber over med kvarandre i kjærleik. 3Gjer alt de kan for å ta vare på einskapen i Anden, i den fred som bind saman: 4éin kropp og éin Ande, liksom de fekk éi von då de vart kalla, 5éin Herre, éi tru, éin dåp, 6éin Gud og Far for alle, han som er over alle og gjennom alle og i alle. 7Til kvar einskild av oss er nåden gjeven, alt etter som Kristi gåve blir tilmålt. 8Difor heiter det: Han steig opp i det høge og førte bort fangar, han gav menneska gåver. 9Men at han steig opp, vil ikkje det seia at han først hadde stige ned til det aller lågaste, til jorda?