Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Jesaja

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Hearrá bálvaleaddji
42Geahča, mu bálvaleaddji
          gean mun doarjalan,
          mu válljen olmmái
          gean mun ráhkistan.
          Mun lean diktán iežan vuoiŋŋa
          boahtit su badjelii,
          son buktá vuoigatvuođa álbmogiidda.
          
   
 2 Ii son čuorvvo iige huikke,
          ii su jietna gullo gáhtain.
          
   
 3 Doddjon hoašša son ii cuvke,
          borggisteaddji veaikka son ii čáskat.
          Oskkáldasat son buktá vuoigatvuođa.
          
   
 4 Ii son váibba
          iige su fápmu doddjojuvvo,
          muhto son ásaha eatnamii vuoigatvuođa.
          Gáiddus eatnamat
          áibbašit su oahpahusa.
          
   
 5 Ná cealká Ipmil, Hearrá,
          son gii sivdnidii almmi ja lebbii dan,
          gii hábmii eatnama
          ja buot mii das šaddá,
          gii attii eallinvuoiŋŋa buot dasa
          mii vádjola eatnama alde:
          
   
 6 Mun, Hearrá, lean oskkáldasvuođastan
          rávkan du.
          Mun válddán du gihtii ja várjalan du.
          Du bokte mun dagan lihtu iežan álbmogiin
          čuovgan eará álbmogiidda.
          
   
 7 Don rabastat čalmmehemiid čalmmiid,
          ja luoittát fáŋggaid giddagasas,
          fáŋgaviesus daid geat
          čohkkájit seavdnjadasas.
          
   
 8 Mun lean Hearrá, dat lea mu namma.
          Iežan gudni mun in atte earrásii
          inge iežan rámádusa ipmilgovaide.
          
   
 9 Mii lea leamaš, lea vássán,
          dál mun almmuhan ođđasiid.
          Juo ovdal go dat bohciidit ovdan,
          de mun muitalan daid didjiide.

Ođđa lávlla Hearrái
    10 Lávlot Hearrái ođđa lávlaga,
          lávlot su máidnuma miehtá eatnama.
          Máraidehkos ávvudemiin mearra
          ja buot mii das lea,
          illudehkoset gáiddus rittut
          ja buot daid ássit.
          
   
11 Čurvoset meahcci ja dan gávpogat,
          siiddat main Kedar orru.
          Illudehkoset Sela olbmot,
          čurvoset sii várrečohkain.
          
   
12 Addet Hearrái gudni,
          rámidehket su gáiddus eatnamiin!
          
   
13 Hearrá vuolgá sáŋgára láhkái,
          nugo soahteolmmái son bođđe iežas soahtái,
          čuorvu soahtečuorvasiid
          ja čájeha fámus vašálaččaide.
          
   
14 Guhká mun lean leamaš jaska,
          lean orron jávohaga
          ja doalahan sárdnumis.
          Dál mun bárggun dego riegádahtti nisu,
          mun sáđan ja hahpaštuttan.
          
   
15 Mun dagan ávdimin váriid ja dieváid,
          goikadan buot ruotnasa
          mii dain šaddá.
          Jogaid mun dagan goikeeanamin,
          jávrriid mun divttán goikat.
          
   
16 Muhto čalmmehemiid mun láiden
          geainnu man sii eai leat johtán,
          mun doalvvun sin bálgáid
          maid sii eai dovdda.
          Seavdnjadasa sin ovddas
          mun dagan čuovggasin,
          ráhppás eatnamiid jalgadassan.
          Dán mun áiggun dahkat,
          mun in guođe maidege dagakeahttá.
          
   
17 Heahpanemiin gáidet ruoktot
          dat geat dorvvastit ipmilgovaide,
          geat dadjet leikejuvvon bácciide:
          “Dii lehpet min ipmilat.”

Israel, bealjehis ja čalmmehis bálvaleaddji
    18 Gullet, dii bealjeheamit!
          Čalmmeheamit, gehččet,
          de dii oaidnibehtet!
          
   
19 Gii lea čalmmeheapme
          jos ii mu bálvaleaddji,
          gii bealjeheapme jos ii mu áirras
          gean mun lean vuolggahan?
          Gii lea seammá čalmmeheapme
          go mu áirras,
          gii seammá bealjeheapme
          go Hearrá bálvaleaddji?
          
   
20 Son oaidná ollu,
          muhto ii váldde dan vuhtii,
          su bealjit leat rahpasat,
          muhto ii son gula maidege.
          
   
21 Hearrá lea vuoiggalaš,
          dan dihte son dáhttu čájehit
          ahte su láhka lea stuoris ja hearvái.
          
   
22 Muhto dát álbmot lea speddjojuvvon
          ja rieviduvvon,
          buohkat leat láhkkiin bákteráiggiin,
          čihkkojuvvon giddagasaide.
          Sii leat šaddan sálašin,
          iige oktage gájo sin,
          sii leat speddjojuvvon,
          iige oktage daja: “Luoitte sin!”
          
   
23 Guhtemuš dis jorgala bealji
          dán beallái,
          gii guldala dárkilit ja váldá vuhtii
          dás maŋás?
          
   
24 Gii divttii Jakoba speddjojuvvot
          ja attii Israela rievváriid gihtii?
          Iigoson Hearrá ieš,
          son gean vuostá mii leat suddudan.
          Ii oktage dáhtton vádjolit su geainnuid
          iige jeagadit su lága.
          
   
25 Nu Hearrá golggahii sin badjelii
          iežas buolli moari,
          son divttii soađi ja veahkaválddi
          deaividit sin.
          Sin birra njuorššui dolla,
          muhto eai sii ipmirdan,
          dat bolddii sin,
          muhto eai sii váldán das várrehusa.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

02. oktober 2022

Dagens bibelord

Markus 5,35–43

Les i nettbibelen

35Mens han ennå talte, kom det folk fra synagogeforstanderens hus og sa: «Din datter er død. Hvorfor bryr du mesteren lenger?» 36Jesus hørte det som ble sagt, og sa til synagogeforstanderen: «Frykt ikke, bare tro!» ... Vis hele teksten

35Mens han ennå talte, kom det folk fra synagogeforstanderens hus og sa: «Din datter er død. Hvorfor bryr du mesteren lenger?» 36Jesus hørte det som ble sagt, og sa til synagogeforstanderen: «Frykt ikke, bare tro!» 37Nå lot han ingen andre følge med enn Peter, Jakob og Johannes, Jakobs bror. 38Da de kom til synagogeforstanderens hus og han så alt oppstyret og folk som gråt og jamret seg, 39gikk han inn og sa til dem: «Hvorfor støyer og gråter dere? Barnet er ikke dødt; hun sover.» 40De bare lo av ham. Men han drev alle ut og tok med seg barnets far og mor og dem som var med ham, og gikk inn der barnet lå. 41Så tok han barnet i hånden og sa: «Talita kumi!» Det betyr: «Lille jente, jeg sier deg: Stå opp!» 42Straks reiste jenta seg og gikk omkring; hun var tolv år gammel. Og de ble helt ute av seg av undring. 43Men han påla dem strengt at ingen måtte få vite dette, og han sa at de skulle gi henne noe å spise.