Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Jona

1 2 3 4

< Forrige kapittelNeste kapittel >

Herren berger Jona fra dypet
2Herren sendte en stor fisk for å sluke Jona, og Jona var i buken på fisken i tre dager og tre netter.  2 Jona ba til Herren sin Gud fra fiskebuken.  3 Han sa:
        
          Jeg kalte på Herren i min nød,
          og han svarte meg.
          Jeg ropte om hjelp fra dødsrikets dyp,
          og du hørte meg.
          
   
 4 Du kastet meg i dypet
          midt ute på havet,
          strømmen omga meg.
          Alle dine brenninger og bølger
          slo over meg.
          
   
 5 Jeg tenkte:
          Jeg er drevet bort fra dine øyne.
          Skal jeg aldri mer få løfte blikket
          mot ditt hellige tempel?
          
   
 6 Vannet lukket seg om strupen,
          dypet omringet meg,
          sivet viklet seg rundt hodet.
          
   
 7 Jeg sank ned til foten av fjellene.
          Bommene på jordens porter
          slo igjen bak meg for alltid.
          Men du, Herre, min Gud,
          førte meg levende opp av graven.
          
   
 8 Da livet mitt ebbet ut,
          husket jeg på Herren,
          og bønnen min nådde til deg,
          til ditt hellige tempel.
          
   
 9 De som holder seg til vind og tomhet,
          har sviktet sin kjærlighet.
          
   
10 Men jeg vil ofre til deg med takkesang.
          Det jeg har lovet, vil jeg holde.
          Frelsen kommer fra Herren.
        
11 Da talte Herren til fisken, og den spydde Jona opp på tørt land.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

18. august 2022

Dagens bibelord

Jesaja 64,6–65,2

Les i nettbibelen

6Det er ingen som kallar på ditt namn, som vaknar opp og held fast ved deg. For du har løynt andletet for oss og gjeve oss over til vår skuld. 7Men no, Herre, er du vår far! Vi er leira, du han som formar oss, alle er vi verk av di hand. ... Vis hele teksten

6Det er ingen som kallar på ditt namn, som vaknar opp og held fast ved deg. For du har løynt andletet for oss og gjeve oss over til vår skuld. 7Men no, Herre, er du vår far! Vi er leira, du han som formar oss, alle er vi verk av di hand. 8Herre, ver ikkje harm, hugs ikkje vår skuld for alltid! Sjå no hit, alle er vi ditt folk! 9Dine heilage byar har vorte til ørken, Sion har vorte ein ørken og Jerusalem ei øydemark. 10Vårt heilage og herlege tempel, der fedrane våre lova deg, har elden svidd av. Alt vi var glade i, er lagt i ruinar. 11Kan du tola dette, Herre, teia og audmjuka oss så djupt? 1Eg hadde svar til dei som ikkje spurde, eg var å finna for dei som ikkje søkte meg. Eg sa: «Her er eg! Her er eg!» til eit folkeslag som ikkje kalla på mitt namn. 2Heile dagen rekte eg hendene ut til eit trassig folk som gjekk fram etter eigne tankar på vegar som ikkje var gode.