Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150
Se film

Les mer om BibleProject.

< Forrige kapittelNeste kapittel >
104Velsign Herren, mi sjel!
          Stor er du, Herre, min Gud!
          Du har kledd deg i høgd og herlegdom.
          
   
 2 Du sveiper lyset om deg som ei kappe,
          du spenner himmelen ut som ein teltduk.
          
   
 3 Han tømrar sine høge salar i vatnet.
          Han gjer skyer til si vogn
          og fer fram på vindens venger.
          
   
 4 Han gjer vindane til sine englar
          og logande eld til sine tenarar.
          
   
 5 Han grunnla jorda på hennar søyler,
          aldri i æve skal ho rokkast.
          
   
 6 Djupet dekte henne som ei kappe,
          vatnet stod over fjella.
          
   
 7 Då du truga, rømde det,
          det flykta for lyden av di tore,
          
   
 8 over fjell og ned i dalar,
          til staden du hadde fastsett.
          
   
 9 Du sette ei grense det ikkje går over,
          det skal aldri meir dekkja jorda.
          
   
10 Du lèt kjelder strøyma fram i dalane
          så bekker renn mellom fjella.
          
   
11 Dei gjev drikke til alle dyr på marka,
          ville esel får sløkkja tørsten.
          
   
12 Der finn fuglane under himmelen bustad,
          dei syng mellom greinene.
          
   
13 Han vatnar fjella frå sin høge sal.
          Jorda blir metta med frukta av di gjerning.
          
   
14 Du lèt graset spira fram for feet
          og vokstrar til nytte for mennesket.
          Du lèt brødet koma frå jorda,
          
   
15 vinen gjev mennesket glede.
          Du lèt andletet skina av olje,
          brødet gjev mennesket styrke.
          
   
16 Herrens tre får sløkkja tørsten,
          sedrane på Libanon, som han har planta.
          
   
17 Der byggjer fuglane reir,
          i sypressen har storken sitt hus.
          
   
18 Dei høge fjella har steinbukken fått,
          berga gjev grevlingen livd.
          
   
19 Han skapte månen til å syna tidene,
          og sola, som veit når ho skal gå ned.
          
   
20 Du sender mørker, og det blir natt.
          Då myldrar dei fram, alle dyr i skogen.
          
   
21 Unge løver brøler etter rov,
          dei krev si føde frå Gud.
          
   
22 Sola står opp, dei vender attende
          og legg seg i sine hòler.
          
   
23 Då går mennesket ut til si gjerning
          og arbeider til kvelden kjem.
          
   
24 Herre, kor mange dine gjerningar er!
          Og alle har du gjort med visdom,
          jorda er full av det du ber fram.
          
   
25 Her er havet, stort og vidt,
          med ein vrimmel av dyr, små og store, utan tal.
          
   
26 Der stemner skipa fram,
          der er Leviatan, som du har skapt til å leika med.
          
   
27 Alle ventar på deg,
          at du skal gje dei mat i rett tid.
          
   
28 Du gjev, og dei sankar,
          du opnar handa, og dei blir metta med det gode.
          
   
29 Du løyner andletet, og dei blir gripne av redsle,
          du tek livsanden frå dei, då døyr dei
          og blir til støv att.
          
   
30 Du sender ut din Ande, og dei blir skapte,
          du gjer jorda ny.
          
   
31 Måtte Herrens ære vara evig
          og Herren gleda seg over sine gjerningar!
          
   
32 Han ser på jorda, og ho skjelv,
          han rører fjella, og dei står i røyk.
          
   
33 Eg vil syngja for Herren heile mitt liv,
          spela for min Gud så lenge eg er til.
          
   
34 Måtte orda mine gjera han glad!
          Eg vil gleda meg i Herren.
          
   
35 Lat syndarane kverva frå jorda
          og ingen urettferdige finnast meir!
          Velsign Herren, mi sjel!
          Halleluja!
< Forrige kapittelNeste kapittel >

22. mars 2023

Dagens bibelord

Matteus 1,20–25

Les i nettbibelen

20Men da han hadde bestemt seg for dette, viste en Herrens engel seg for ham i en drøm og sa: «Josef, Davids sønn! Vær ikke redd for å ta Maria hjem til deg som din kone. For barnet som er unnfanget i henne, er av Den hellige ånd. ... Vis hele teksten

20Men da han hadde bestemt seg for dette, viste en Herrens engel seg for ham i en drøm og sa: «Josef, Davids sønn! Vær ikke redd for å ta Maria hjem til deg som din kone. For barnet som er unnfanget i henne, er av Den hellige ånd. 21Hun skal føde en sønn, og du skal gi ham navnet Jesus, for han skal frelse sitt folk fra deres synder.» 22Alt dette skjedde for at det ordet skulle oppfylles som Herren har talt gjennom profeten: 23Se, jomfruen skal bli med barn og føde en sønn, og de skal gi ham navnet Immanuel– det betyr: Gud med oss. 24Da Josef våknet av søvnen, gjorde han som Herrens engel hadde pålagt ham og tok henne hjem til seg som sin kone 25og levde ikke sammen med henne før hun hadde født sin sønn. Og han ga ham navnet Jesus.

Dagens bibelord

Matteus 1,20–25

Les i nettbibelen

20Då han hadde tenkt ut dette, synte ein engel frå Herren seg for han i ein draum og sa: «Josef, Davids son! Ver ikkje redd å ta Maria heim til deg som kona di. For barnet som er avla i henne, er av Den heilage ande. ... Vis hele teksten

20Då han hadde tenkt ut dette, synte ein engel frå Herren seg for han i ein draum og sa: «Josef, Davids son! Ver ikkje redd å ta Maria heim til deg som kona di. For barnet som er avla i henne, er av Den heilage ande. 21Ho skal føda ein son, og du skal gje han namnet Jesus, for han skal frelsa folket sitt frå syndene deira.» 22Alt dette hende så det skulle oppfyllast, det Herren har tala gjennom profeten: 23Sjå, møya skal bli med barn og føda ein son, og dei skal gje han namnet Immanuel– det tyder: Gud med oss. 24Då Josef vakna frå søvnen, gjorde han som Herrens engel hadde bode han og tok Maria heim til seg som kona si 25og levde ikkje saman med henne før ho hadde fødd son sin. Og han gav han namnet Jesus.

Dagens bibelord

Matteus 1,20–25

Les i nettbibelen

20Muhto go Josef lei mearridan dahkat nu, de Hearrá eŋgel almmustuvai sutnje niegus ja celkkii: “Josef, Davida bárdni, ale bala váldimis Maria áhkkán, dasgo mánná mii lea su siste, lea sahkanan Bassi Vuoiŋŋas. ... Vis hele teksten

20Muhto go Josef lei mearridan dahkat nu, de Hearrá eŋgel almmustuvai sutnje niegus ja celkkii: “Josef, Davida bárdni, ale bala váldimis Maria áhkkán, dasgo mánná mii lea su siste, lea sahkanan Bassi Vuoiŋŋas. 21Son riegádahttá bártni, ja don galggat bidjat bárdnái namman Jesus, dasgo son beastá iežas álbmoga sin suttuin.” 22Buot dát dáhpáhuvai vai ollašuvvá dat maid Hearrá lei cealkán profehta bokte: 23Geahča, nieida šaddá máná vuostá ja riegádahttá bártni, ja sutnje biddjojuvvo namman Immanuel – dat mearkkaša: Ipmil lea minguin. 24Go Josef gohccái nahkáriin, de son dagai nugo Hearrá eŋgel lei gohččon, ja válddii Maria áhkkán. 25Son ii eallán suinna ovdal go Maria lei riegádahttán bártni. Josef bijai bárdnái namman Jesus.