Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

< Forrige kapittelNeste kapittel >
104Velsign Herren, mi sjel!
          Stor er du, Herre, min Gud!
          Du har kledd deg i høgd og herlegdom.
          
   
 2 Du sveiper lyset om deg som ei kappe,
          du spenner himmelen ut som ein teltduk.
          
   
 3 Han tømrar sine høge salar i vatnet.
          Han gjer skyer til si vogn
          og fer fram på vindens venger.
          
   
 4 Han gjer vindane til sine englar
          og logande eld til sine tenarar.
          
   
 5 Han grunnla jorda på hennar søyler,
          aldri i æve skal ho rokkast.
          
   
 6 Djupet dekte henne som ei kappe,
          vatnet stod over fjella.
          
   
 7 Då du truga, rømde det,
          det flykta for lyden av di tore,
          
   
 8 over fjell og ned i dalar,
          til staden du hadde fastsett.
          
   
 9 Du sette ei grense det ikkje går over,
          det skal aldri meir dekkja jorda.
          
   
10 Du lèt kjelder strøyma fram i dalane
          så bekker renn mellom fjella.
          
   
11 Dei gjev drikke til alle dyr på marka,
          ville esel får sløkkja tørsten.
          
   
12 Der finn fuglane under himmelen bustad,
          dei syng mellom greinene.
          
   
13 Han vatnar fjella frå sin høge sal.
          Jorda blir metta med frukta av di gjerning.
          
   
14 Du lèt graset spira fram for feet
          og vokstrar til nytte for mennesket.
          Du lèt brødet koma frå jorda,
          
   
15 vinen gjev mennesket glede.
          Du lèt andletet skina av olje,
          brødet gjev mennesket styrke.
          
   
16 Herrens tre får sløkkja tørsten,
          sedrane på Libanon, som han har planta.
          
   
17 Der byggjer fuglane reir,
          i sypressen har storken sitt hus.
          
   
18 Dei høge fjella har steinbukken fått,
          berga gjev grevlingen livd.
          
   
19 Han skapte månen til å syna tidene,
          og sola, som veit når ho skal gå ned.
          
   
20 Du sender mørker, og det blir natt.
          Då myldrar dei fram, alle dyr i skogen.
          
   
21 Unge løver brøler etter rov,
          dei krev si føde frå Gud.
          
   
22 Sola står opp, dei vender attende
          og legg seg i sine hòler.
          
   
23 Då går mennesket ut til si gjerning
          og arbeider til kvelden kjem.
          
   
24 Herre, kor mange dine gjerningar er!
          Og alle har du gjort med visdom,
          jorda er full av det du ber fram.
          
   
25 Her er havet, stort og vidt,
          med ein vrimmel av dyr, små og store, utan tal.
          
   
26 Der stemner skipa fram,
          der er Leviatan, som du har skapt til å leika med.
          
   
27 Alle ventar på deg,
          at du skal gje dei mat i rett tid.
          
   
28 Du gjev, og dei sankar,
          du opnar handa, og dei blir metta med det gode.
          
   
29 Du løyner andletet, og dei blir gripne av redsle,
          du tek livsanden frå dei, då døyr dei
          og blir til støv att.
          
   
30 Du sender ut din Ande, og dei blir skapte,
          du gjer jorda ny.
          
   
31 Måtte Herrens ære vara evig
          og Herren gleda seg over sine gjerningar!
          
   
32 Han ser på jorda, og ho skjelv,
          han rører fjella, og dei står i røyk.
          
   
33 Eg vil syngja for Herren heile mitt liv,
          spela for min Gud så lenge eg er til.
          
   
34 Måtte orda mine gjera han glad!
          Eg vil gleda meg i Herren.
          
   
35 Lat syndarane kverva frå jorda
          og ingen urettferdige finnast meir!
          Velsign Herren, mi sjel!
          Halleluja!
< Forrige kapittelNeste kapittel >

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.