Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

< Forrige kapittelNeste kapittel >
106Halleluja!
          Takk Herren, for han er god,
          evig varer hans miskunn.
          
   
 2 Kven kan nemna alle Herrens storverk,
          fortelja om det herlege han har gjort?
          
   
 3 Sæle er dei som tek vare på retten
          og alltid fremjar rettferd.
          
   
 4 Herre, kom meg i hug i din nåde mot folket ditt,
          kom til meg med di frelse.
          
   
 5 Då kan eg sjå kor godt det går dine utvalde,
          få del i gleda til folket ditt
          og prisa meg lukkeleg saman med dine.
          
   
 6 Vi har synda slik fedrane våre gjorde,
          vi har bore oss ille åt og gjort urett.
          
   
 7 Fedrane våre i Egypt tenkte ikkje på dine under,
          dei kom ikkje i hug di store miskunn.
          Ved sjøen var dei trassige, ved Sivsjøen.
          
   
 8 Men han frelste dei for sitt namn skuld
          så dei skulle kjenna hans kraft.
          
   
 9 Han truga Sivsjøen, og sjøen tørka inn,
          han førte dei gjennom djupet som gjennom ein ørken.
          
   
10 Han frelste dei frå hatarhand,
          frå fiendehand fria han dei.
          
   
11 Motstandarane vart dekte av vatnet,
          ingen kom frå det med livet.
          
   
12 Då stola dei på hans ord
          og song lovsong for han.
          
   
13 Snart gløymde dei det han hadde gjort,
          og venta ikkje meir på råd frå han.
          
   
14 Dei vart griske og grådige i ørkenen,
          i øydemarka sette dei Gud på prøve.
          
   
15 Då gav han dei det dei kravde,
          men sende sjukdom som tærte dei bort.
          
   
16 Dei vart misunnelege på Moses i leiren
          og på Aron, Herrens heilage.
          
   
17 Jorda opna seg og slukte Datan,
          ho lukka seg over Abirams følgje.
          
   
18 Då braut det ut eld blant dei,
          og logen brende opp dei skuldige.
          
   
19 Ved Horeb laga dei ein kalv
          og bøygde seg for det støypte biletet.
          
   
20 Dei bytte bort si ære
          mot eit bilete av ein okse som et gras.
          
   
21 Dei gløymde Gud som frelste dei,
          som gjorde storverk i Egypt.
          
   
22 Han gjorde under i Hams land
          og skremmande gjerningar ved Sivsjøen.
          
   
23 Han sa at han ville rydda dei ut,
          men Moses, hans utvalde, la seg imellom
          og stagga hans øydeleggjande harme.
          
   
24 Dei vraka det herlege landet
          og stola ikkje på hans ord.
          
   
25 Dei murra i telta
          og høyrde ikkje på Herrens røyst.
          
   
26 Då lyfte han handa mot dei
          og svor å slå dei ned der i ørkenen,
          
   
27 å spreia deira ætt mellom folka
          og strø dei ut i landa.
          
   
28 Dei slutta seg til Baal-Peor
          og heldt offermåltid for døde.
          
   
29 Dei gjorde han rasande med sine gjerningar,
          og pest braut ut imellom dei.
          
   
30 Då stod Pinhas fram og felte dom,
          og pesten stansa.
          
   
31 Han vart rekna som rettferdig
          frå slekt til slekt i alle tider.
          
   
32 Dei gjorde han harm ved Meriba-kjelda,
          og Moses måtte lida for deira skuld.
          
   
33 Dei gjorde han beisk
          så han tala utan å tenkja.
          
   
34 Dei rydda ikkje ut folka
          slik Herren hadde sagt,
          
   
35 men blanda seg med andre folkeslag
          og lærte å gjera som dei.
          
   
36 Dei dyrka gudebilete,
          det vart ei snare for dei.
          
   
37 Dei ofra sine søner og døtrer
          til dei vonde åndene.
          
   
38 Dei auste ut uskuldig blod,
          blodet av søner og døtrer
          som dei ofra til gudebileta i Kanaan.
          Og landet vart vanhelga av blodet.
          
   
39 Dei vart ureine gjennom sine handlingar,
          med alt dei gjorde, dreiv dei hor.
          
   
40 Då flamma Herrens vreide opp mot folket,
          han hadde avsky for dei som høyrde han til.
          
   
41 Han gav dei i hendene på andre folkeslag,
          dei som hata dei, vart deira herrar.
          
   
42 Dei vart undertrykte av fiendar
          og måtte bøya seg under deira hand.
          
   
43 Mange gonger fria han dei ut,
          likevel trassa dei han med sine planar
          og gjekk under i synd.
          
   
44 Men han såg til dei i nauda
          då han høyrde dei ropa.
          
   
45 Han kom i hug si pakt med dei
          og viste medynk i sin store kjærleik.
          
   
46 Så lét han dei møta miskunn
          hos alle som heldt dei som fangar.
          
   
47 Frels oss, Herre, vår Gud,
          sank oss inn frå folka
          så vi kan prisa ditt heilage namn
          og uredde lovsyngja deg.
          
   
48 Velsigna er Herren, Israels Gud,
          frå æve til æve!
          Og heile folket skal seia: Amen!
          Halleluja!
< Forrige kapittelNeste kapittel >

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.