Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

< Forrige kapittelNeste kapittel >

FEMTE BOKA (Salme 107–150) 107
    Pris Herren, for han er god,
          evig varer hans miskunn.
          
   
 2 Dette skal Herrens utløyste seia,
          dei som han løyste ut av nauda
          
   
 3 dei som han samla frå landa,
          frå aust og vest, frå nord og frå havet.
          
   
 4 Somme fór vill i ørken og øydemark,
          dei fann ikkje vegen til ein by der dei kunne bu.
          
   
 5 Dei var svoltne og tørste,
          kreftene vart borte.
          
   
 6 Då ropa dei til Herren i si naud,
          og han fria dei ut av trengslene.
          
   
 7 Han førte dei på rett veg
          så dei kom til ein by der dei kunne bu.
          
   
 8 Dei skal prisa Herren for hans miskunn,
          for hans undergjerningar mot mennesket.
          
   
 9 Han lét den tørste drikka,
          han metta den svoltne med gode gåver.
          
   
10 Somme sat i mørker og dødsskugge,
          bundne i naud og jern,
          
   
11 for dei hadde trassa Guds ord
          og forakta råd frå Den høgste.
          
   
12 Hjartet deira vart kua av slit,
          dei snubla, det var ingen som hjelpte.
          
   
13 Då ropa dei til Herren i si naud,
          og han berga dei ut av trengslene.
          
   
14 Han førte dei ut av mørker og dødsskugge
          og sleit sund lenkjene deira.
          
   
15 Dei skal prisa Herren for hans miskunn,
          for hans undergjerningar mot mennesket.
          
   
16 Han knuste dører av bronse,
          bommar av jern hogg han sund.
          
   
17 Somme vart dumme av sine feiltrinn,
          dei vart plaga for sine synder.
          
   
18 Dei fekk avsky for alle slag mat
          og kom heilt til dødens portar.
          
   
19 Då ropa dei til Herren i si naud,
          og han berga dei ut av trengslene.
          
   
20 Han sende sitt ord og lækte dei
          og fria dei frå grava.
          
   
21 Dei skal prisa Herren for hans miskunn,
          for hans undergjerningar mot mennesket.
          
   
22 Dei skal slakta takkoffer
          og fortelja om hans gjerningar med jubel.
          
   
23 Somme fór ut på havet med skip,
          dreiv handel på veldige vatn.
          
   
24 Dei såg kva Herren gjorde,
          hans undergjerningar ute på djupet.
          
   
25 Han tala, og det bles opp til uvêr,
          bølgjene gjekk høge.
          
   
26 Dei steig mot himmelen, dei sokk i djupet.
          Dei mista motet i nauda,
          
   
27 dei tumla og rava som drukne,
          det dei kunne, var til inga nytte.
          
   
28 Då ropa dei til Herren i si naud,
          og han førte dei ut av trengslene.
          
   
29 Han fekk stormen til å stilna,
          og bølgjene la seg.
          
   
30 Då det stilna, vart dei glade.
          Han førte dei i hamn der dei ville.
          
   
31 Dei skal prisa Herren for hans miskunn,
          for hans undergjerningar mot mennesket.
          
   
32 Dei skal opphøgja han når folket samlast,
          prisa han der dei eldste sit.
          
   
33 Han gjorde elvar til ørken,
          vassrike kjelder til tørstande land
          
   
34 og grøderik jord til salt,
          for dei som budde der, var vonde.
          
   
35 Han gjorde ørken til innsjø,
          tørt land til vassrike kjelder.
          
   
36 Der lét han dei svoltne slå seg ned,
          dei grunnla ein by der dei kunne bu.
          
   
37 Dei sådde åkrane til og planta vinmarker
          som bar fram grøde dei kunne hausta.
          
   
38 Han velsigna dei, og dei vart talrike,
          han lét dei ikkje mangla fe.
          
   
39 Sidan vart dei få,
          dei vart tyngde ned
          av undertrykking, ulukke og sorg.
          
   
40 Han auste forakt over stormenn
          og førte dei vill i veglause øyda,
          
   
41 men lyfte dei fattige opp av nauda
          og gjorde deira slekter talrike som ein saueflokk.
          
   
42 Dei rettvise ser det og gleder seg,
          all urett må lata att sin munn.
          
   
43 Den som er vis, skal ta vare på dette
          og merka seg Herrens miskunn.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.