Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

< Forrige kapittelNeste kapittel >
109Til korleiaren. Av David. Ein salme.
        
          Eg lovsyng deg, Gud, tei ikkje!
          
   
 2 For lovlause og svikefulle opnar sin munn mot meg.
          Dei talar til meg med løgn på tunga,
          
   
 3 omringar meg med hatefulle ord
          og strider mot meg utan grunn.
          
   
 4 Elskar eg, svarar dei med klagemål.
          Likevel bed eg.
          
   
 5 Dei gjev meg vondt for godt,
          hat for kjærleik.
          
   
 6 Send ein lovlaus mot han,
          lat ein klagar stå fram ved hans høgre side!
          
   
 7 Lat han gå domfelt frå retten,
          lat hans bøn bli halden for synd!
          
   
 8 Lat hans dagar bli få
          og ein annan overta hans oppdrag!
          
   
 9 Lat borna hans bli farlause,
          kona hans bli enkje!
          
   
10 Lat borna flakka omkring og tigga,
          gå tiggargang frå øydelagd heim.
          
   
11 Lat ein långjevar ta alt han eig,
          framande plyndra frukta av hans strev.
          
   
12 Lat ingen visa han miskunn
          eller visa nåde mot hans farlause born.
          
   
13 Lat etterkomarane hans bli utrydda
          og namna strokne i neste slektsledd.
          
   
14 Måtte Herren minnast hans fedrars skuld,
          synda til mor hans må ikkje strykast ut.
          
   
15 Måtte Herren alltid ha dei for auga
          og utrydda minnet om dei frå jorda.
          
   
16 For han tenkte aldri på å visa miskunn,
          men jaga dei hjelpelause, fattige og motlause
          for å drepa dei.
          
   
17 Han elska å forbanna,
          lat forbanning koma over han!
          Han ville ikkje velsigna,
          lat velsigning flykta frå han!
          
   
18 Han kledde seg i forbanning som kappe.
          Lat henne trengja inn i han som vatn,
          inn i knoklane som olje.
          
   
19 Lat henne bli som kleda han tek på,
          som eit belte han alltid ber!
          
   
20 Lat dette vera Herrens løn
          til dei som klagar meg
          og talar vondt om meg.
          
   
21 Du, Gud Herre,
          gjer slik med meg for ditt namn skuld.
          Di miskunn er god, berg meg!
          
   
22 For eg er hjelpelaus og fattig,
          hjartet mitt er såra.
          
   
23 Eg kverv som skuggane når dei blir lange mot kveld;
          eg blir rist av som ei grashoppe.
          
   
24 Knea sviktar fordi eg fastar,
          eg blir mager, det er ikkje feitt på kroppen.
          
   
25 Eg har vorte til spott,
          dei rister på hovudet når dei ser meg.
          
   
26 Hjelp meg, Herre, min Gud,
          frels meg i di miskunn
          
   
27 så dei forstår at det kjem frå di hand,
          at du har gjort dette, Herre!
          
   
28 Dei forbannar, men du velsignar.
          Dei reiser seg, men blir til skamme.
          Din tenar skal gleda seg.
          
   
29 Lat dei som klagar meg, kle seg i vanære
          og sveipa seg i skam som i ei kappe!
          
   
30 Eg vil prisa Herren med høg røyst,
          midt blant dei mange vil eg lovsyngja han.
          
   
31 For han står ved den fattiges høgre side
          og hjelper han mot dei som dømmer.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.