Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

< Forrige kapittelNeste kapittel >
118Takk Herren, for han er god,
          evig varer hans miskunn.
          
   
 2 Israel skal seia:
          Evig varer hans miskunn.
          
   
 3 Arons hus skal seia:
          Evig varer hans miskunn.
          
   
 4 Dei som fryktar Herren, skal seia:
          Evig varer hans miskunn.
          
   
 5 Eg var i trengsle og ropa til Herren,
          han svara og førte meg ut i ope land.
          
   
 6 Herren er med meg, eg er ikkje redd.
          Kva kan menneske gjera meg?
          
   
 7 Herren er med meg, han hjelper meg,
          eg kan sjå på dei som hatar meg.
          
   
 8 Det er betre å søkja tilflukt hos Herren
          enn å stola på menneske.
          
   
 9 Det er betre å søkja tilflukt hos Herren
          enn å stola på fyrstar.
          
   
10 Alle folkeslag omringa meg,
          i Herrens namn slo eg dei tilbake.
          
   
11 Dei var omkring meg på alle kantar,
          i Herrens namn slo eg dei tilbake.
          
   
12 Dei var omkring meg som bier.
          Dei slokna som eld i klunger,
          i Herrens namn slo eg dei tilbake.
          
   
13 Dei pressa meg hardt, eg heldt på å falla,
          men Herren hjelpte meg.
          
   
14 Herren er min styrke og min song,
          han har vorte mi frelse.
          
   
15 Høyr, det er jubel og sigersrop
          i teltet til dei rettferdige!
           Herrens høgre hand gjer storverk,
          
   
16 Herrens høgre hand lyfter opp.
           Herrens høgre hand gjer storverk.
          
   
17 Eg skal ikkje døy, men leva
          og fortelja om Herrens gjerningar.
          
   
18 Hardt har Herren tukta meg,
          men han overgav meg ikkje til døden.
          
   
19 Lat rettferds portar opp for meg,
          eg vil gå inn og prisa Herren!
          
   
20 Dette er Herrens port,
          her går dei rettferdige inn.
          
   
21 Eg prisar deg fordi du svara meg,
          du vart mi frelse.
          
   
22 Steinen som bygningsmennene vraka,
          har vorte hjørnestein.
          
   
23 Dette er Herrens eige verk,
          underfullt er det i våre auge.
          
   
24 Dette er dagen som Herren har gjort;
          lat oss jubla og gleda oss no!
          
   
25 Herre, frels!
           Herre, lat det lukkast!
          
   
26 Velsigna er han som kjem i Herrens namn!
          Vi velsignar dykk frå Herrens hus.
          
   
27 Herren er Gud, han lyser for oss.
          Bind festofferet til altarhorna med tau!
          
   
28 Du er min Gud, eg takkar deg,
          min Gud, eg opphøgjer deg.
          
   
29 Takk Herren, for han er god,
          evig varer hans miskunn.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.