Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

< Forrige kapittelNeste kapittel >
34Av David, då han bar seg som galen hos Abimelek, så han vart jaga bort og gjekk sin veg.
          
   
 2 א Eg vil velsigna Herren til alle tider,
          alltid lovsyngja han med min munn.
          
   
 3 ב Eg er stolt over Herren,
          lat dei hjelpelause høyra det og vera glade.
          
   
 4 ג Pris Herren saman med meg,
          lat oss æra hans namn!
          
   
 5 ד Eg søkte Herren, og han svara meg,
          frå alt som skremde, berga han meg.
          
   
 6 ה Vend blikket mot han og strål av glede,
          så skal de aldri raudna av skam!
          
   
 7 ז Den hjelpelause ropa, og Herren høyrde,
          han frelste han frå alle trengsler.
          
   
 8 ח Herrens engel slår leir
          rundt dei som ottast han.
          Han friar dei ut.
          
   
 9 ט Smak og sjå at Herren er god!
          Sæl er den som søkjer tilflukt hos han.
          
   
10 י Frykt Herren, de hans heilage!
          Dei som ottast han, lid inga naud.
          
   
11 כ Unge løver lid naud og svelt;
          men dei som søkjer Herren,
          manglar aldri det som godt er.
          
   
12 ל Kom hit, born, høyr på meg!
          Eg vil læra dykk frykt for Herren.
          
   
13 מ Er du ein som har glede av livet,
          som elskar å sjå gode dagar?
          
   
14 נ Hald då tunga borte frå det som er vondt,
          og leppene borte frå svikefull tale.
          
   
15 ס Vend deg bort frå det vonde og gjer det gode.
          Søk fred og jag etter han!
          
   
16 ע Herrens auge følgjer dei rettferdige,
          hans øyre høyrer deira rop.
          
   
17 פ Herrens andlet er vendt mot dei som gjer det vonde,
          han skal utrydda minnet om dei frå jorda.
          
   
18 צ Dei rettferdige ropar, og Herren høyrer,
          han bergar dei ut or alle trengsler.
          
   
19 ק Herren er nær hos dei som har eit sundbrote hjarte,
          han frelser dei som har ei knust ånd.
          
   
20 ר Mange ulukker rammar den rettferdige,
          men Herren friar han ut av dei alle.
          
   
21 ש Han tek vare på kvart bein i hans kropp,
          ikkje eitt av dei skal brytast.
          
   
22 ת Ulukke drep den lovlause,
          dei som hatar den rettferdige, blir straffa.
          
   
23 Men Herren bergar livet til sine tenarar,
          ingen som søkjer tilflukt hos han, blir straffa.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.