Bibelsøk

Søk
Velg oversettelse
Hvor finner jeg...

.

Tilbake til oversikten

Salmane

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

< Forrige kapittelNeste kapittel >
71Hos deg, Herre, søkjer eg tilflukt,
          lat meg aldri bli til skamme!
          
   
 2 Berg meg og fri meg ut i di rettferd,
          vend øyret til meg og frels meg!
          
   
 3 Ver meg eit vern og eit berg
          dit eg alltid kan koma!
          Du har sagt at du vil frelsa meg,
          du er mitt fjell og mi borg.
          
   
 4 Fri meg, Gud, frå handa til dei lovlause,
          frå grepet til dei som fer med urett og vald!
          
   
 5 Du er mi von, min Herre og Gud,
          mi trøyst frå eg var ung.
          
   
 6 Frå eg vart fødd, har eg stødd meg til deg,
          frå mors liv er du min styrke.
          Eg vil alltid prisa deg.
          
   
 7 Eg har vorte til eit teikn for mange,
          du er mi tilflukt og mitt vern.
          
   
 8 Min munn er full av lovsong,
          eg syng om din herlegdom dagen lang.
          
   
 9 Kast meg ikkje bort i alderdoms år,
          forlat meg ikkje når kreftene tek slutt!
          
   
10 Fiendane mine talar om meg,
          dei som står meg etter livet, held råd.
          
   
11 Dei seier: «Gud har forlate han.
          Jag han og grip han!
          Det er ingen som bergar han.»
          
   
12 Ver ikkje langt borte frå meg, Gud.
          Min Gud, skund deg og hjelp meg!
          
   
13 Lat dei som set fram klagemål mot meg,
          bli til skamme og gå til grunne.
          Lat dei som søkjer mi ulukke,
          bli dekte av vanære og skam!
          
   
14 Men eg vil alltid venta med von,
          eg vil leggja min lovsong til all lovsong du får.
          
   
15 Min munn skal fortelja om di rettferd,
          dagen lang om di frelse,
          endå dine gjerningar ikkje kan teljast.
          
   
16 Eg vil tala om Herren Guds storverk,
          forkynna di rettferd, di åleine.
          
   
17 Gud, frå eg var ung, har du lært meg opp.
          Framleis fortel eg om dine under.
          
   
18 Gud, forlat meg ikkje
          sjølv når eg blir gammal og grå,
          lat meg tala om di kraft
          til heile den slekta som kjem.
        
          Ditt velde
   
19 og di rettferd, Gud,
          når til det høgste.
          Du som har gjort så store ting,
          Gud, kven er som du?
          
   
20 Trengsler og ulukker
          lét du meg sjå,
          men du vekkjer meg til liv på nytt,
          og du lyfter meg opp att
          frå djupa under jorda.
          
   
21 Gjev meg min stordom tilbake,
          vend deg til meg og trøyst meg!
          
   
22 Så vil eg prisa deg til harpespel,
          prisa din truskap, min Gud.
          Eg vil syngja for deg og spela på lyre,
          du Israels Heilage.
          
   
23 Når eg spelar for deg,
          skal leppene mine jubla,
          mi sjel som du har fria ut.
          
   
24 Også tunga mi skal tala
          dagen lang om di rettferd.
          For dei som vil meg vondt,
          har vorte til skamme og til spott.
< Forrige kapittelNeste kapittel >

06. juli 2022

Dagens bibelord

Matteus 7,21–29

Les i nettbibelen

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. ... Vis hele teksten

21Ikkje alle som seier til meg: ‘Herre, Herre!’ skal koma inn i himmelriket, men den som gjer det Far min i himmelen vil. 22Mange skal seia til meg på den dagen: ‘Herre, Herre! Har vi ikkje tala profetord i ditt namn, drive ut vonde ånder i ditt namn og gjort mange mektige gjerningar i ditt namn?’ 23Då skal eg seia det beint ut: ‘Eg har aldri kjent dykk. Gå bort frå meg, de som gjer urett!’ 24Den som høyrer desse orda mine og gjer det dei seier, liknar ein klok mann som bygde huset sitt på fjell. 25Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Men det fall ikkje, for det var tufta på fjell. 26Men den som høyrer desse orda mine og ikkje gjer det dei seier, liknar ein uforstandig mann som bygde huset sitt på sand. 27Regnet silte, elvane fløymde, og vindane bles og slo mot huset. Då fall det, og fallet var stort.» 28Då Jesus hadde fullført denne talen, var folket fulle av undring over læra hans. 29For han lærte dei med myndig tale og ikkje som deira skriftlærde.